The laidback adventure of deepness

Let's begin this transitional period of September, where summer and autumn walk together for a while, with this 3 hours Spotify playlist, which weaves some laidback, deep but also groovy dub, reggae and downtempo tracks of the highest order. 

Collage by Odysseas Elytis

Also on YouTube Music

Music is my fuel 2026: vol. 3

Έτοιμο το 3ο μέρος της σειράς από λίστες στο αμαρτωλό Spotify, με τίτλο "Music is my fuel", στις οποίες παρουσιάζονται τρέχουσες μουσικές κυκλοφορίες. Με ένα ψάξιμο στο blog, μέσω του tag, βρίσκετε τα επεισόδια όλης της σειράς. 

 Όπως, λοιπόν, όλα τα υπόλοιπα, έτσι και το συγκεκριμένο playlist έχει φτιαχτεί από τα χεράκια μου με μεράκι και όσο το δυνατόν περισσότερο καλό γούστο. Θα συναντήσουμε μουσική του 2026, που ταιριάζει στον Αύγουστο, αλλά δεν εφησυχάζει τον ακροατή. Θα έρθουμε σε επαφή με καλλιτέχνες από την υφήλιο, οι οποίοι αξιοποιούν τις τρανές παραδόσεις του Ιράν - Περσίας, της Αιγύπτου, της Τουρκίας, της Ελλάδας, της Αιθιοπίας, της Νότιας Αφρικής, της Κολομβίας, της Βραζιλίας, της Τζαμάικα. Παράλληλα όμως. ακούμε φρέσκους ήχους που εκφράζουν μια πολυποίκιλη και πολυσύνθετη αισθητική και κατά βάθος κοινωνικοπολιτική γραμμή.  Αλλά, για αυτή τη σύνδεση μουσικής, αισθητικής και πολιτικής έχουμε γράψει επανειλλημένα. 

Καλές ακροάσεις!

πηγή εικόνας

20 άλμπουμ για το 2025 | #03. Birdsnake - Biofilter (Bathtub Music)

Ναι, το downtempo, αυτό το παρακλάδι της ηλεκτρονικής μουσικής που γεννήθηκε στα 90s και ανδρώθηκε στα early 00s, δεν έχει σβήσει. Κάποιοι νέοπες, που ανήκουν μεν στην εποχή μας, αλλά λοξοκοιτάνε και στο χθες, συνεχίζουν την downtempo παράδοση, καλωδιώνοντάς την με τρέχουσες τάσεις αισθητικής και νοοτροπίας.

Οι Αυστραλιανοί Birdsnake στο πρώτο τους ολοκληρωμένο άλμπουμ, με τίτλο Biofilter, ξεδιπλώνουν έναν ήχο που πατάει στο trip hop, στο ambient house και στο IDM, με πιο σαφείς επιρροές από τους Orb και τους Boards of Canada. Παράλληλα, τα διακριτικά μα λυσεργικά ακόρντα των synths λες και αποτιμούν φόρο τιμής στον Rick Wright των Floyd. Βέβαια, υποψιάζομαι πως οι αναφορές των Αυστραλών πάνε πολύ πίσω, σε kraut ή και post-hippie meditative  αυτοσχεδιασμούς, από τους Cluster ως και τους Yatha Sidhra.

Όλα τα προαναφερθέντα στοιχεία συνυφαίνονται μέσα από μια δομή που πιθανότατα (δεν είμαι βέβαιος) εξελίσσεται χάρη στο αλληλέγγυο jamming των μελών, που χτίζουν τις συνθέσεις του άλμπουμ σαν μέρη ενός ενιαίου μουσικού έργου. Όπως δείχνουν και οι τίτλοι των ορχηστρικών συνθέσεων -οι μισοί περίπου τεχνοκρατικοί και άλλοι μισοί εντελώς  λυρικοί- στο Biofilter φτιάχνεται, τελικά, ένα μουσικό φίλτρο, μέσα από το οποίο η τεχνολογία εξανθρωπίζεται. Σε αυτή ακριβώς την κοσμοαντίληψη τεχνολογικού ανθρωπισμού έγκειται και η επαφή των Birdsnake με το σήμερα.

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

20 άλμπουμ για το 2025 | #07. Pig&Dan - Journey Within (Café del Mar Music)

Οι Ισπανοί Pig&Dan (Dan Duncan και Igor Tchkotoua), αν και έγιναν γνωστοί από τις house παραγωγές τους, τα τελευταία χρόνια ακολουθούν πιο χαμηλόφωνα μονοπάτια. Έτσι και σε αυτό τους το άλμπουμ παρουσιάζουν ένα ταξίδι προς τα ψυχικά, αλλά και ιδεολογικά μας εσώτερα. Δηλαδη προτάσσουν μια ολόκληρη κοσμοαντίληψη με κεντρικές αξίες αυτές της αλληλεγγύης (“Can’t do it my own”), της παράδοσης στο θαύμα της ζωής (“Let it slide”), της εσωτερικής αυτονομίας (“Freedom is a state of mind”), της αποστροφής προς την κερδοσκοπία (“Hold the money”), της υπεράσπισης της ταυτότητάς μας (“Ready de fem”). Αυτές οι ιδέες αποτελούν τον πυρήνα ενός φουλ λιτού μα υπογείως δυναμικού, ως και οργισμένου παλιομοδίτικου dubby trip hop/ downtempo, το οποίο στηρίζεται σε γειωμένα beats, γερές μπασογραμμές, ατμοσφαιρικά ambient synths και μαύρες φωνές, από το soul ως τη reggae. 

Tελικά το Journey Within αποτελεί ένα trip hop μανιφέστο. 

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

20 άλμπουμ για το 2025 | #19: Eric Hilton - Midnight Ragas (Montserrat House)

Ο Eric Hilton, δηλαδή ο ένας εκ των δύο Thievery Corporation, έχει κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών κυκλοφορήσει αρκετά προσωπικά άλμπουμ σε ένα ύφος πολύ κοντά σε αυτό των Thievery. Κατά τη γνώμη μου, το πιο ώριμο και ολοκληρωμένο είναι το Midnight Ragas, όπου ο σπουδαίος μουσικός και παραγωγός συνοδευόμενος από ωραίους φίλους στα φωνητικά, πλάθει μια καναπεδάτη (lounge) βεγγέρα με εκλεκτούς καλεσμένους: trip hop, dub, acid jazz, drum n bass, αλλά και ψυχεδέλεια, latin και γαλλικό chanson. Το κλίμα της γιορτής γνώριμο, μα υπέροχο.

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

20 άλμπουμ για το 2025 | #20: Emancipator & Lapa - Stories Of The Melting Sun (Loci Records)

Το συγκεκριμένο άλμπουμ αποτελεί προϊόν συνεργασίας ανάμεσα στον αναγνωρισμένο instrumental hip hop παραγωγό Emancipator (Douglas Appling) και τον βιολιστή Ilya Goldberg, ο οποίος χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Lapa. Χαλαρό μα και παιγνιώδες downtempo- trip hop στυλ, πλούσιο σε λεπτομέρειες και με ουσιαστικές minimal μελωδίες, τυλιγμένο σε μια μυστηριακή, ως και μυθώδη ατμόσφαιρα, η οποία ενισχύεται από καλόγουστα world music μπολιάσματα. 

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

Η νύχτα των αστακόπαιδων

𝕿𝖍𝖊 𝖓𝖎𝖙𝖊 𝖔𝖋 𝖙𝖍𝖊 𝖑𝖔𝖇𝖘𝖙𝖊𝖗 𝖇𝖔𝖞𝖟

trippin jive moves

deep heart breakbeats

low life / inner life

Music is my fuel 2024: IV

Η τέταρτη συνέχεια της σειράς Music is my fuel για το 2024 διαρκεί περίπου δυόμιση ώρες και ομολογώ πως παίδεψε κάμποσο τον δημιουργό της... Αποτελείται από νέες μουσικές, οι οποίες παρουσιάζονται με την εξής σκηνοθεσία: από  αφαιρετική dub electronica σε soul, trip hop και downtempo και ολίγον τι από hip hop, για να ολοκληρώσουμε τη βόλτα μας με ατμοσφαιρικό deep house. Πίσω όμως από όλες αυτές τις αλλαγές, χαμογελά η τζαζ μουσική, ενώ στις αστικές σκιές χορεύουν ποπ μελωδίες. Καλή ακρόαση!

πηγή εικόνας

10 trip hop κυκλοφορίες του 2024: μια υποβρύχια αστική βόλτα

Για πολλούς ακροατές, το trip hop άνθισε και μαράθηκε εντός της σπουδαίας μουσικής δεκαετίας του 1990. Ωστόσο, οι περικοκλάδες αυτού του αλλόκοτου υποβρύχιου φυτού απλώθηκαν και στις αρχές των 00s μέσα από την ακμή του downtempo, αλλά και στη συνέχεια ξεφύτρωναν απρόσμενα μπλεγμένες με άλλα είδη και στιλ, από το deep house ως το indie rock. Επομένως, και και το 2024 το trip hop δεν αναβιώνει απλά, αντιθέτως συνεχίζει αδιάκοπα μια τρομερά ενδιαφέρουσα πορεία, η οποία συμπλέει με τις πιο προωθημένες τάσεις της σημερινής ηλεκτρονικής σκηνής.

Ας πάρουμε μια βαθιά ανάσα κι ας βουτήξουμε σε 10 υπέροχα φετινά trip hop άλμπουμ: τα έξι ανήκουν σε νέους καλλιτέχνες, ενώ τα άλλα τέσσερα σε πλέον κλασικούς παίκτες.

Α. ΟΙ ΝΕΟΠΕΣ

Birdsnake - Birdsnake Begins (Bathtub Music)

Στο ντεμπούτο EP τους αυτοί οι νεαροί από τη Μελβούρνη παρουσιάζουν ένα πειραματικό, ημί-αυτοσχεδιαστικό και tribal trip hop, που οπωσδήποτε εξελίσσει το συγκεκριμένο υπό-είδος σε άγνωστες ως τώρα γαίες, δανειζόμενο στοιχεία από το krautrock και το folk, ενώ ακολουθεί την περιπετειωδώς αυτοσχεδιαστική λογική της τζαζ. Παρόλες όμως αυτές τις πρωτότυπες προσμείξεις, έχουμε να κάνουμε με ένα ξεκάθαρα dubby trip hop άλμπουμ, με έντονο υφέρπον groove: άλλωστε οι ίδιοι αυτοχαρακτηρίζονται -λίγο παράδοξα, είναι η αλήθεια- ως jazz-funk!

Monoplay - Nine Lives (trueColors)

Monoplay · Nine Lives

Ο Ρώσος Monoplay (Raha Medzhidov) στο δεύτερο full-length του, Nine Lives, προσφέρει εσωστρεφές και ηχητικά ψυχρό trip hop, το οποίο δανείζεται πολλά στοιχεία από το minimal techno - microhouse, ειδικά στα επίπεδα της ενορχήστρωσης και της παραγωγής. Ωστόσο, την ίδια στιγμή, συλλέγονται τραγούδια αφιερωμένα σε προσωπικές εξομολογήσεις και ζεστά συναισθήματα μελαγχολίας, ενώ οι μελωδίες, ειδικά των φωνητικών, ακολουθούν blues δρόμους. Οι επιρροές εντοπίζονται σε Massive Attack, Morcheeba και Nicolas Jaar. Τελικά ο Monoplay είναι ένας singer-songwriter της electronica, του οποίου η μουσική αιχμαλωτίζει το φαντασιακό μιας νυχτερινής αχανούς μεγαλούπολης... σίγουρα ρωσικής. 

Starsiren - All Dust (self-released)

Στο ντεμπούτο των Starsiren από την Atlanta, θα βρείτε trip hop, ενός συχνά αδυσώπητα μελαγχολικού αστικού κλίματος, άλλωστε και ο τίτλος του άλμπουμ είναι ιδιαίτερα γλαφυρός... Αλλά αυτό το 4AD, σχεδόν goth στιλ εμπλουτίζεται, τόσο με ένα μαύρο groove όσο και μια alt-pop ευαισθησία, που μου θύμισε jj (του πλέον κλασικού "Still i Got Summer On My Mind"). Τελικά, στο βάθος μας κλείνει το μάτι η Kate Bush, όπως φαίνεται και από τη διασκευή στο αθάνατο "Running Up That Hill".

Travel Plans (self-released)

Το Τεξανό ντουέτο, με το υπέροχο όνομα, μέσα στο 2024 έχει παρουσιάσει περίπου 20 singles και EPs, που συγκροτούν άνετα ένα διπλό άλμπουμ. Με επιρροές, όπως αναφέρουν οι ίδιοι, από Brakestra, DJ Shadow, Heliocentrics, Beta Band και Phish, βαδίζουν πότε πιο χαμηλόφωνα, πότε πιο funky, αλλά πάντα αισιόδοξα και αθεράπευτα cool. Οι επιρροές από dub και rock πλούσιες και σαφείς, από Thievery Corporation ως Calexico, αλλά και από τους συμπατριώτες τους Khruangbin. Το αποτέλεσμα: μια χειροποίητη και σκονισμένη desert ατμόσφαιρα, "straight out from Texas", που λέμε εκεί στον Νότο!

Dawn Again - Every Dog's Hotel (Hell Yeah Recordings)

Ο Dawn Again μας έρχεται από την Μελβούρνη (όπως και οι Birdsnake) με ένα full-length ντεμπούτο γεμάτο με καλοφτιαγμένο ορχηστρικό downtempo που φέρνει στο νου τις δοξασμένες στιγμές των 90s (βλ. πρώιμους Thievery, K&D, Fila Brazilia), με επιρροές από τις πιο πρόσφατες εξελίξεις της bass music, όπως αυτή έχει συνταιριαστεί με το ορχηστρικό hip hop και την midtempo house. Κυριαρχεί μια ατμόσφαιρα επιφανειακά ψυχρή και φουτουριστική, αλλά στην ουσία ζεστή και γνώριμη, ειδικά για τους ακροατές του trip hop/ downtempo ιδιώματος. Αλλά, η καθεμία και ο καθένας που θα αφεθεί στα χέρια του Mr. Dawn Again θα απολαύσει μια αισιόδοξη και υπογείως γκρουβάτη ενατένιση. 

Trickpony - Pillow Talk (Step Ball Chain)

Το Αυστραλιανό - Φιλανδικό γκρουπ των Trickpony μας γυρνάει πίσω στις ρίζες της μουσικής που αγαπάμε: ψυχεδελικό, λυσεργικό και- θα λέγαμε- αισθησιακό παλιομοδίτικο trip hop, με atmospheric drum & bass γυρίσματα ("Shiver"), αλλά και μια ατμόσφαιρα που παραπέμπει σε shoegaze των 90s. Τα φωνητικά της Maria Korkeila είναι, πρώτον, δροσερά και νεανικά, δεύτερον, μυστηριακά και διονυσιακά, τρίτον, αθεράπευτα ρετρό. Οι φίλοι των Massive Attack, Tricky, Portishead και Sneaker Pimps ας επενδύσουν άφοβα. 

Β. ΟΙ ΒΕΤΕΡΑΝΟΙ

Moby - always centered at night (Always Centered At Night)

Στο νέο άλμπουμ του Moby -το 22ο της καριέρας του:

1. τα μισά περίπου από τα τραγούδια μπορούν άνετα να ενταχθούν σε ένα νυκτικό (όπως φανερώνει και ο τίτλος του άλμπουμ) trip hop ζεστής μελαγχολίας

2. Τα τα άλλα μισά άσματα μοιράζονται σε deep house και breaks, με αποτέλεσμα όλο το άλμπουμ να αποπνέει έναν οικείο 90s αέρα, αλλά…

3. Παράλληλα η συνθετική, ηχητική και αισθητική προσέγγιση είναι φρέσκες και σημερινές, κυρίως επειδή ο Moby συνεργάζεται με μία σειρά νέων φοβερών soulful φωνών, που τα δίνουν όλα ώστε να εκφράσουν τη διαχρονική ανησυχία του παλαίμαχου δημιουργού για τα περιβαλλοντικά και ψυχοκοινωνικά προβλήματα της εποχής μας. 

Μετά από πολύ καιρό ακούω ένα full-length του κύριου Richard Melville Hall απνευστί ξανά και ξανά.

Steve Cobby - FUCK NO (Déclassé)

Για το τρομερό άλμπουμ του Steve Cobby τα έχουμε πει αναλυτικά εδώ. Επομένως, περιληπτικά εδώ να θυμίσουμε ότι ο σπουδαίος παραγωγός της electronica, ιδρυτικό μέλος των Fila Brazilia, φτιάχνει ένα σαφώς πολιτικό άλμπουμ, όπου μέσα από ένα jazzy και dubby χαλαρό μα και ρυθμικό jamming, αρθρώνει ένα γ******ο ΌΧΙ σε κάθε πρόσωπο, τάση και νοοτροπία που κοντράρει τις αξίες της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ισότητας και της αρμονικής συνύπαρξης των πολιτισμών. 

Jon Kennedy - My Technology (Jon Kennedy Federation)

Ακόμα ένα πολύ δυνατό άλμπουμ προστίθεται στη μακρά μουσική παραγωγή του Jon Kennedy: κυρίως συναισθηματικό και ταξιδιάρικο, σχεδόν out of this world trip hop, αλλά και breaks, καθώς και drum & bass σε ορχηστρικές ή τραγουδιστικές εκδοχές, στις οποίες εναλλάσσονται οι αισθαντικές και ζεστές γυναικείες φωνές με τις λίγο τρελούτσικες μα εξίσου συναισθηματικές ανδρικές. Η παραγωγή και η ενορχήστρωση είναι σύνθετες, αλλά καθόλου αυτάρεσκες και προσεγμένες μέχρι κεραίας. 

Deep Dive Corp. - Medusa (Scuba Music)

Από το πάλαι ποτέ ντουέτο των Deep Dive Corp. εδώ και χρόνια έχει μείνει ο κιθαρίστας, συνθέτης και παραγωγός Peter Musebrink.  Ο Peter, λοιπόν, επιστρέφει μετά από χρόνια με ένα ιδιαίτερα ισορροπημένο άλμπουμ: εσωστρεφές και σχεδόν αναστοχαστικό chill out με έντονα στοιχεία trip hop, αλλά και world samples, στο κλασικό γκρουβάτο και trippy ήχο των Deep Dive Corp. Ίσως το πιο εσωτερικό άλμπουμ του πλέον one man's band, με μια κατασταλαγμένη άποψη, τόσο μουσική - ηχητική, όσο και ψυχολογική. Αυτή η τάση διακρίνεται και από την ένταξη αρκετών τραγουδιών στο άλμπουμ, τα οποία ακολουθούν την αντίληψη του folk singing - songwriting. Σε αυτά τα τραγούδια θα βρούμε και συνεργασίες με πολύ καλούς τραγουδιστές, ενδεικτικές μιας δημιουργικής εξωστρέφειας. 

Η νέα σκήνη του trip hop, λοιπόν, απλώνεται σε Ευρώπη, Αμερική και- όπως βλέπουμε- κυρίως στην Αυστραλία, παραμένοντας ένα παγκοσμιοποιημένο φαινόμενο. Παράλληλα, η ανάμειξη με deep house και drum & bass αποτελεί κοινό τόπο και, βέβαια, δεν είναι τυχαία, καθώς αυτές οι δύο κατευθύνσεις της ηλεκτρονικής μουσικής έχουν μεγάλη απήχηση. Ειδικά, το 2024 το drum & bass έχει κάνει ένα μεγάλο comeback, τόσο στο underground,όσο και στο mainstream. Οι σημερινοί trip hoppers έχουν ευαίσθητες καλλιτεχνικές, πολιτισμικές και κοινωνικές κεραίες και αυτό που μου αρέσει πολύ είναι πως νέοι άνθρωποι συναρπάζονται με αυτή την στοχαστική, εκλεκτική, ατμοσφαιρική και γεμάτη groove αστική electronica. 

η φωτογραφία που συνοδεύει το άρθρο είναι τραβηγμένη στο Παρίσι το 2018.

Music is my fuel 2024 III: Hasta La Vista Beyond Evil

Η τρίτη συνέχεια της σειράς Music is My Fuel 2024, με επιλεγμένα πρόσφατα tracks κατά βάση της λεγόμενης leftfield electronica ήρθε γρήγορα, καθώς ο αγαπημένος σας μουσικός επιλογεύς είναι on fire! Αρκετά τα ενδιαφέροντα κομμάτια, EPs και full-lenghts μέσα στο 2024, για τα οποία θα μιλήσουμε εν ευθέτω χρόνω, βέβαια πριν τελειώσει η χρονιά. Προς το παρόν απολαμβάνουμε μουσική και, όποια/ όποιος θέλει ψάχνει περαιτέρω.

Βέβαια, πρέπει να σημειωθεί πως σε αυτή την έντονη καταφυγή στην τέχνη της μουσικής συντέλεσε κατά πολύ η τραγική αποκορύφωση της καταστροφικής παρακμής που βιώνει η πόλη μας, ο Βόλος. Έτσι, φτιάξαμε μια αφήγηση τραγουδιών και ορχηστρικών από το 2024 που κρατά δυόμιση ώρες και είναι αφιερωμένη σε όσες/ όσους κατοίκους του Βόλου και της Μαγνησίας αντιστέκονται στην οικολογική, πολιτική, κοινωνική, αισθητική και νοοτροπική, τελικά, σήψη της πόλης και της περιοχής μας: hasta la vista beyond evil. 

Η εικόνα προέρχεται από καρτ-ποστάλ του λιμανιού του Βόλου, από τις αρχές του 20ού αι.