26/5/22

In memory of... Vangelis: ένα ραδιοφωνικό αφιέρωμα

Ο κύκλος ακροάσεων, σκέψεων και συναισθημάτων που άνοιξε η αναχώρηση του Βαγγέλη Παπαθανασίου για τα άστρα δεν έχει ακόμα κλείσει και δεν γνωρίζω πότε πρόκειται να συμβεί κάτι τέτοιο... 

Ένα μέρος αυτού του ταξιδιού αποτυπώθηκε στο αφιέρωμα στο έργο του από την ραδιοφωνική εκπομπή And Now For Something Completely Different, η οποία προβάλλεται κάθε Δευτέρα, 22.00-00.00, στον Nova Fm 106 της Μαγνησίας, σε επιμέλεια και παρουσίαση των Γιώργο Ζούκα και Κώστα Αργύρη. Σε αυτό το αφιέρωμα συνέδραμα ως καλεσμένος.

Όπως λέει και ο Γιώργος στην αρχή της εκπομπής, δεν ακολουθήσαμε μια χρονολογική πορεία στο αφιέρωμα, αλλά προχωρήσαμε με βάση την έμπνευση, τους συσχετισμούς της μεγάλης γκάμας των μουσικών στιλ που ανέπτυξε ο Vangelis, αλλά και τη συζήτηση της στιγμής. Βέβαια, ένα μονάχα μέρος από αυτή τη συζήτηση βγήκε στον ραδιοφωνικό αέρα. 

Εμείς πάντως περάσαμε υπέροχα το 2ωρο που διήρκησε η εκπομπή.  Ακόμα περισσότερο, αισθανθήκαμε περήφανοι, επειδή ως Βολιώτες, τιμήσαμε έναν πολύ σπουδαίο Βολιώτη (από την Αγριά, για την ακρίβεια). 

Καλή ακρόαση!

εικόνα: ο Β. Παπαθανασίου στην παραλία του Βόλου (πηγή)

19/5/22

Tears in the rain


 Θυμάμαι…

Να παίζω ως DJ το Four Horsemen στα πιο ετερόκλητα set, από μια βραδιά ατόφιου ροκ ως το κλείσιμο μιας νύχτας βυθισμένης στην ηλεκτρονική μουσική.

Να αγωνίζομαι να ολοκληρώσω τη Φαντασιακή Θέσμιση της Κοινωνίας και να σκέφτομαι πως το "ριζικό φαντασιακό" του Καστοριάδη μπορεί να εκφραστεί μουσικά μέσα από κάποιες στιγμές του Βαγγέλη Παπαθανασίου.

Να θέλω να αφήσω μαλλιά και γένια, ανακατωμένα και χαοτικά, για να μοιάσω στον Βαγγέλη, λες και ήμουν έφηβος μπροστά στο είδωλό του.

Να βολτάρω στην παραλία της Αγριάς, λέγοντας μέσα μου: "λες να τον δω να περπατά ή να κάθεται κάπου;"

Να βλέπω στο YouTube μια πρόσφατη συνέντευξη του και έκθαμβος να συνειδητοποιώ πως, πέρα από κορυφαίος μουσικός, ήταν ένας αληθινός διανοούμενος, με βαθιά κοινωνική και υπαρξιακή σκέψη.

Να βρίσκομαι ένα καλοκαίρι στην Άνδρο -πρώτη φορά διακοπές με την κοπέλα της ζωής μου - και αραχτός σε μια ακρογιαλιά να βιώνω την ευδαιμονία, με το Earth στα ακουστικά.

Να βλέπω στο Blade Runner τη σκηνή του θανάτου του cyborg που ενσαρκώνει ο Rutger Hauer και να εύχομαι να έβρεχε ξαφνικά μέσα στο σαλόνι, μήπως η βροχή κρύψει τα δικά μου δάκρυα.

1/5/22

Music is my fuel 02 | Jan - Apr 2022

                                         

Fresh and great leftfield electronic music from the first 5 months of 2022. However, we begin with an older track by a hero who flew away...

Φρέσκια και φοβερή leftfield ηλεκτρονική μουσική από τους πρώτους 5 μήνες του 2022. Βέβαια, ξεκινάμε με ένα παλιότερο track από έναν ήρωα που πέταξε μακριά...

Enjoy / Καλή ακρόαση!

11/3/22

Τρυφερότητα και χιούμορ: το ιδιαίτερο indie folk των Düsseldorf Düsterboys


Σε γενικά πλαίσια, όσες φορές έχω προσπαθήσει να ακούσω το λεγόμενο "indie folk", έχω καταλήξει σε χασμουρητά πλήξης, αναμένοντας ψυχαναγκαστικά να ολοκληρωθεί το εκάστοτε άλμπουμ, που βρίθει μπανάλ ιδεών. Οι εξαιρέσεις λίγες, όπως οι Grizzly Bear, οι Decemberists, οι Cave Singers, το ντεμπούτο των Fleet Foxes και βέβαια τα μοναδικά δύο πρώτα άλμπουμ των Beirut.

Μια ακόμα λαμπρή εξαίρεση στον τρέχοντα indie folk ήχο είναι και οι Γερμανοί The Düsseldorf Düsterboys. Πρωτάκουσα το επίσημο full-length ντεμπούτο τους Nenn Mich Musik (2019, Staatsakt), με την προσδοκία για neo-kraut, προφανώς λόγω του ονόματος της μπάντας. Ωστόσο, ο Pedro Gonçalves Crecenti και ο Peter Rubel, που αποτελούν την καρδιά των Düsseldorf Düsterboys - αμφότεροι μέλη των επίσης φοβερών International Music- επιδίδονται σε ένα αριστοτεχνικό indie folk, που συνδυάζει τις επικές διφωνίες των Simon & Garfunkel και γενικά μια γλυκιά νοσταλγία για την ουτοπία των 60s, με μια σαφή τάση προς τη γοητευτική και γεμάτη (αυτο)σαρκασμό σκοτεινιά που αναπτύχθηκε προς το τέλος της ίδιας δεκαετίας, με μπάντες όπως οι Velvet Underground και καλλιτέχνες, όπως ο Andy Warhol. 

Έτσι, τα δύο αγόρια από το Ντίσελντορφ (στην πραγματικότητα ζουν στο Essen), παρουσιάζουν ένα σύνολο λιτών τραγουδιών σύντομης διάρκειας, με τα περισσότερα από αυτά να συνοδεύονται κατά κύριο λόγο από ακουστική κιθάρα σε ένα folk ύφος, λ.χ. το Teneriffa, στο οποίο συμπεριλαμβάνεται και πιάνο, μπάσο και πνευστά η το ακόμα πιο ευθύ Wand

Διάσπαρτα συναντάμε και τραγούδια πιο σαφούς ροκ κατεύθυνσης και ψυχεδελικης απόχρωσης, σαν το Kaffee Aus Der Küche. Πάντως, η τάση της μπάντας να επιστρέψει στις ατόφιες βάσεις της ροκ και ποπ μουσικής, την οδηγεί στην υιοθέτηση ακόμα και κλασικών πεντατονικών ροκ εν ρολ κλιμάκων, όπως στο τραγούδι Messwein. Ωστόσο, πίσω από αυτή την απλή προσέγγιση κρύβονται πλούσιες παραλλαγές μελωδιών και μια προσεγμένη ενορχήστρωση.

Οι στίχοι είναι στα γερμανικά, οπότε δεν μπορώ να καταλάβω το νόημα τους. Πάντως, αν κρίνουμε από τους στίχους των τραγουδιών Teneriffa, Messwein και Parties -τους οποίους μετέφρασα πρόχειρα στο διαδίκτυο- η ποίηση των φίλων μας χαρακτηρίζεται από τρυφερότητα, σουρεαλισμό και ειρωνεία. Γενικότερα, τα συναισθήματα που αντλεί ο ακροατής από το άλμπουμ Nenn Mich Musik είναι ακριβώς αυτά: ευαισθησία και μελαγχολία, που υποσκάπτονται έντονα από τον σαρκασμό, στην ουσία από το κλίμα μιας μουσικής παρέας που περνάει υπέροχα και ξορκίζει τη θλίψη.

Βέβαια, η μουσική των Düsseldorf Düsterboys κρύβει ακόμα ένα επίπεδο, το οποίο ως ένα βαθμό ανταποκρίνεται στην αρχική μου προσδοκία: η βαθιά παραγωγή, το ηχόχρωμα των κυρίαρχων διφωνιών, αλλά και η προαναφερθείσα λοξή καλλιτεχνική και συναισθηματική ματιά οδηγούν στο krautrock, ειδικότερα στον ήχο του Ντίσελντορφ. Εδώ η παρέα ανακαλεί τις πιο μειλίχιες στιγμές των Neu! και των Kraftwerk.

Στο Nenn Mich Musik οι Düsseldorf Düsterboys συγκεντρώνουν τραγούδια χαμηλόφωνα, συναισθηματικά μα και ελαφρώς ευτράπελα, τα οποία κατορθώνουν να συγκινήσουν τον ακροατή, καθώς έρχεται σε μια νοερή (και όχι μόνο) επαφή με μέρη, ανθρώπους και βιώματα που αγαπά. 

20/2/22

Music is my fuel | Jan & Feb 2022



Η αρνητική κριτική κατά του Spotify γίνεται ολοένα πιο έντονη τον τελευταίο καιρό, αλλά παραμένει (το άτιμο) ένα χρήσιμο εργαλείο για την ανίχνευση και την οργάνωση νέας -αλλά ίσως και παλιότερης- μουσικής. Έτσι, μετά από ένα σχετικά σύντομο ψάξιμο, παρουσιάζω το playlist Music is my fuel, με ωραία ηλεκτρονική μουσική που κυκλοφόρησε το πρώτο δίμηνο του 2022. Ξεκινάμε με chill out - downtempo και σταδιακά ανεβαίνουμε προς το dancefloor, με breakbeat και deep house.


The negative criticism against Spotify has become more and more intense lately, but it remains (the damn thing!) a useful tool for detecting and organizing new - but maybe even older - music. So, after a relatively short search, I present the playlist Music is my fuel, with beautiful electronic music released within the first two months of 2022. We start with chill out - downtempo and gradually move up to the dancefloor, with breakbeat and deep house.