Dance of doubt, reflection and rebellion

Πλέον η πολιτική και κοινωνική κατάσταση σε παγκόσμιο επίπεδο έχει γίνει εκρηκτική και σχεδόν όλες οι βεβαιότητες για μία ζωή που συλλογικά εξελίσσεται προς την ευτυχία έχουν ανατραπεί: ακόμα και τα πιο στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματά μας καταπατούνται, το κράτος μέσω τόσο των κατασταλτικών του δυνάμεων-βλ. αστυνομία- όσο και των ιδεολογικών του μηχανισμών - π.χ. τα "συστημικά" Μ.Μ.Ε.- χειραγωγεί, καταπιέζει και ασκεί βία, ο ρατσισμός και η ξενοφοβία γίνονται όλο και περισσότερο μέρος της ηγεμονικής ιδεολογίας, το φυσικό περιβάλλον καταστρέφεται ακατάπαυστα και βέβαια ο απάνθρωπος νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός καλπάζει. 

Συνειδητοποίησα την παγκοσμιοποίηση της καταστολής, της χειραγώγησης και της εκμετάλλευσης, όταν είδα ότι η επαρχιακή πόλη των 150.000 κατοίκων όπου ζω, ο Βόλος, έχει υποβιβαστεί σε μια μικρογραφία καθεστώτων με σαφείς τάσης απολυταρχίας, που μέχρι τώρα μου φαίνονταν μακρινά... Όλη αυτή η εντύπωση σφραγίστηκε από το τραγικό γεγονός του θανάτου του Βασίλη Μάγγου, ένα μήνα μετά τα βαριά τραύματα και τον βασανισμό που δέχτηκε από τη αστυνομία, επειδή συμμετείχε ενεργά σε πορεία πολιτών κατά της καύσης σκουπιδιών από τη βιομηχανία της ΑΓΕΤ. 

Η πολιτική απάντηση σε όλη αυτή την απολυταρχική λαίλαπα αναμφίβολα θα έρθει από τον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς, αλλά δεν είναι εύκολη, αν δεν θέλουμε να πέσουμε σε λάθη απειρίας, έλλειψης οργάνωσης, αλλά και δυναμισμού, καθώς και μονοδιάστατης σκέψης και πράξης. Ωστόσο, ήδη έχουμε στα χέρια μας μια άλλου τύπου απάντηση, εύστοχη και σίγουρη, μέσα από την τέχνη, στην περίπτωσή μας τη μουσική. 

Έτσι, έφτιαξα μια youtube list, με δυναμικό, ακόμα και κατά σημεία επιθετικό house και techno, το οποίο όμως δεν χάνει τη μελωδικότητα, το γκρουβάρισμα και τελικά της μαύρες του ρίζες. Και φυσικά εμπεριέχει ένα ισχυρό μήνυμα αμφισβήτησης, σκέψης και τελικά επαναστατικότητας. Οι συμμετέχοντες κορυφαίοι: Ron Trent, Joe Claussel, Todd Terry, Faithless, Underground Resistance κ.α.

Tracklist

1. Ron Trent - Message To The World
2. Nina Simone - Blackbird (Joe Claussell's Edits Overdubs Version)
3. Dele Sosimi Afrobeat Orchestra - Too Much Information (Laolu Remix)
4. Gil Scott Heron - The Revolution Will Not Be Televised (Mike Millrain Club Mix)
5. Black Riot  - A Day In The Life (Full Intention Remix)
6. Faithless - Muhammad Ali (Full Intention Club Mix)
7. Underground Resistance - Transition
8. Galaxy 2 Galaxy - Journey Of The Dragons

πηγή εικόνας

Περίπου στα μισά του δρόμου, μέρος 2ο

Εμείς, οι μυημένοι στις ερμητικές τέχνες του... μαύρου κύκλου, όπως χαρακτήρισε μεταφορικά το δίσκο βινυλίου ο Κώστας Αργύρης στην ραδιοφωνική εκπομπή που μοιράζεται με τον Γιώργο Ζούκα, εμείς οι αμετανόητοι οπαδοί του full-length άλμπουμ, εμείς οι -αν το θέλετε- ρομαντικοί επιμένουμε στην υπέρβαση κάθε αρνητικότητας και στην κατάφαση σε καθετί θετικό και ζωογόνο. Κοντολογίς, επιμένουμε στη νοητική και ψυχολογική θεραπεία που ξέρει άριστα να προσφέρει η μουσική. 

Η διαδικτυακή μάζωξη των αμετανόητων και μυημένων, η οποία ξεκίνησε στην προηγούμενη ανάρτηση, συνεχίζεται και ολοκληρώνεται εδώ. 

Ένα θερμό ευχαριστώ σε όλους τους συμμετέχοντες! Καλή συνέχεια καλοκαιριού!

Εικόνα

ION - No Signal

Δημοσθένης Λιούμης (Home Radio / Transmission blog)

ο ΙΟΝ (aka Γιάννης Παπαϊωάννου) κυκλοφορεί σε ηλεκτρονική αποκλειστικά μορφή το νέου του μουσικό πόνημα με τίτλο No Signal.

Η techno μουσική όπως την αγαπώ, ρυθμική, αφαιρετική, μελωδική, γεμάτη εικόνες και συναισθήματα σε κάθε beat και κάθε synth pad, που έχει την ικανότητα να σε συνδέει με τον κόσμο του δημιουργού μέσω του interface της κοινής συνείδησης. Εννιά track που ηχογραφήθηκαν κατά την διάρκεια της καραντίνας, που όλοι βιώσαμε, φιλτραρισμένα με την συναισθηματική φόρτιση των πρωτόγνωρων συνθηκών εγκλεισμού που κληθήκαμε ν'αντιμετωπίσουμε . Ο ΙΟΝ μας χάρισε ένα διαμάντι ηλεκτρονικής μουσικής που θα μας κρατήσει συντροφιά το παράξενο καλοκαίρι που έρχεται και θα μας υπενθυμίζει την εσωτερικότητα των δύο μηνών που θα χαραχτούν για πάντα στην μνήμη μας ως μια προειδοποίηση για το μέλλον που μας περιμένει αν δεν βάλουμε επιτέλους μυαλό και δεν συνειδητοποιήσουμε ότι η καταστροφή μόνο καταστροφή μπορεί να φέρει.

Το No Signal είναι ο ήχος της πόλης τις ημέρες που η κοινωνία μας απέτυχε, τις ημέρες που ο άνθρωπος ήρθε αντιμέτωπος με κάτι τόσο μικρό αλλά παράλληλα τόσο εχθρικό στην ύπαρξή του. Μέσα από την δυαδική ακολουθία μετάδοσης δεδομένων που μεταφράζονται μέσω των ηχείων μας σε μουσική ο Γιάννης Παπαϊωάννου κατάφερε να χρωματίσει με νότες την πιο δύσκολη στιγμή της γενιάς μας.... Καλή ακρόαση.

Brigid Dawson & The Mothers Network - Ballet Of Apes 

Παναγιώτης Σταθόπουλος (Lung)

Μιάμιση χούφτα τραγούδια έρχονται να μας υπενθυμίσουν πως όταν βγαίνει κανείς από τη ρουτίνα του μπορεί να κατευθυνθεί σε αναπάντεχα όμορφες διαδρομές. «Κανείς» εδώ είναι η Brigid Dawson, η οποία παρέκαμψε για λίγο τα σημεία συνάντησης με τα υπόλοιπα μέλη του βασικού της σχήματος, τους Oh Sees, και κινητοποίησε εκτός αυτών το δικό της υβριδικό πλάνο. Ένα πλάνο που ξεδιπλώνει το ένα σαγηνευτικό στιγμιότυπο μετά το άλλο, μέσα από μελίρρυτα τζαζεμένες και σόουλ φωνητικές ερμηνείες που η βαρύτητα δεν τις κουνά, κολλητικές ρυθμικές αναπτύξεις με τα μπασοτύμπανα να υπογραμμίζουν την αναγκαιότητα για εκτόνωση, μια ψυχεδελική βεντάλια μελωδιών και γενικότερων ηχοχρωμάτων που ανοίγει και σκορπάει ευφορία, μια αλληλουχία ήπια πλουμιστών ενορχηστρώσεων που αγκαλιάζουν με το βάθος τους κάθε αίσθηση. Συχνά νιώθεις ότι θέλουν να μπουν στο κάδρο οι Robert Wyatt, Nina Simone και Phil Spector…

Στήριξη στην υλοποίηση αυτού του ευωδιαστά πολυσυλλεκτικού οράματος, η Dawson θα βρει στο πρόσωπο των Mikey Young (Total Control/ Eddy Current Suppression Ring), Mike Donovan (πρώην Sic Alps), Shayde Sartin (πρώην Fresh & Onlys), Mike Shoun (Oh Sees/Peacers) και σύσσωμων των –σε μόνιμο οίστρο τελευταία– Sunwatchers. 

Μας αξίζουν συγκινήσεις και εντός του Ballet of Apes έχει μπόλικες. 

Modern Studies - The Weight Of The Sun

Βαλάντης Τερζόπουλος (AKA Electric Looser) 
(Spychedelic Sally)

Χρόνια έχω να γράψω για έναν folk- pop καινούργιο δίσκο. Το ξανά κάνω εδώ, στο aeromusik, για τον φίλο το Νικόλα.

Το The Weight Of The Sun ξεχωρίζει στο ράφι με τους καινούργιους δίσκους και εκείνο που κάνει είναι να με προκαλεί να ξαναβάλω τον δίσκο πάνω στο πικάπ για να με σπρώξει σε χωροχρόνους που καμία σχέση δεν έχουν με την ασφυκτικά ανέμπνευστη πλέμπα που επιπλέει ως φελλός, για να τονίζει συνεχώς την κακογουστιά της.

Το άρωμα των Modern Studies μπορεί να σου θυμίσει πολλά απ το παρελθόν. Υπάρχει μια περίεργη οικειότητα και μια ευπρόσδεκτη παράξενη παράσταση στη μουσική και την ήσυχη αλχημεία τους.

Ενώνουν το folk και την pop με μια ήπια πειραματική προσέγγιση . Ενσωματώνοντας πλούσιες φωνητικές αρμονίες, ρυθμούς και λεπτούς ηλεκτρονικούς ήχους. Ο ερωτισμός, οι φευγαλέες συναισθηματικές εξάρσεις και η γλυκιά μελαγχολία των τυπικών σκωτσέζικων απογευμάτων καθορίζουν το γενικό πλαίσιο του δίσκου. Μην παραξενευτείς αν η γοητεία του σε τραβήξει απ' το μανίκι…

Bohren & Der Club Of Gore- Patchouli Blue

Μαρία Τζέην Θ.

Αν σου αρέσει η μοναχικότητα -εσύ και το δωμάτιό σου δηλαδή- ή ακόμα και πιο χάρντκορ συντροφιές όπως μια κούπα σκέτου καφέ, ένα πινέλο ζοφερά χρώματα, ένα στυλό ή πληκτρολόγιο γεμάτο ιδέες προς καταγραφή και άλλα παρόμοια, αυτός ο δίσκος ήρθε για σένα. Δε θα προσπαθήσω να μιλήσω αναλυτικά για το γερμανικό γκρουπ ή τα μέλη του ή ακόμα και την ποιότητα της μακρόχρονης πορείας του γιατί δε βρίσκω το νόημα (και ούτε και τη γνώση σαν ταπεινή ακροάτρια με άλλα πεδία “γνώσεων”). Στο τώρα, λοιπόν, αρχές του 2020, το Patchouli Blue προσφέρει, άλλοτε πιο συγκρατημένα, άλλοτε πιο χαωδώς ένα εξαιρετικό μείγμα doom-jazz  (αν θα έπρεπε να ορίσουμε είδος δηλαδή) με γνωστά συστατικά, όπως το σαξοφωνο, τα synths και το κοντραμπάσο, προσφέροντας τελικά την πλήρη ύφεση σε κάθε βαριά και χρόνια ασθένειά σου. Όλα τα επιμέρους κομμάτια συμβάλλουν στο προαναφερθέν αποτέλεσμα, με προσωπική αδυναμία στο ομώνυμο κομμάτι. Κλείνοντας, λοιπόν, το Patchouli Blue είναι ένα άλμπουμ που το χαρακτηρίζει απόλυτα ο τίτλος του: εικόνες από μπλε του κυανίου και οσφρητικά κύματα από πατσουλί. Γιατί η όσφρηση είναι η δυνατότερη αίσθηση. 

Coyote - Buzzard Country

Νίκος Φιλιππαίος

To πιο πρόσφατο άλμπουμ των Coyote, Buzzard Country, βασίστηκε στις μνήμες του του ενός εκ των δύο μελών του γκρουπ, Timm Sure (ο έτερος είναι ο Richard Hampson) από την παρατήρηση των γερακιών να πετάνε στον- ακόμα ανεκμετάλλευτο τουριστικά- ουρανό της ‘Ίμπιζα. Έχουμε, λοιπόν, να κάνουμε με chill out  μουσική η οποία δεν προορίζεται για beach bar και σούπερ μάρκετ, αλλά σφραγίζεται από ένα αλησμόνητο ονειρικό και παραισθησιακό κλίμα καλοκαιριού.

Το στήσιμο των συνθέσεων αφαιρετικό, μα υφασμένο με προσοχή: αιθέρια ambient house μοτίβα, θραύσματα από flamenco κιθάρες (παιγμένες από τον Σικελιανό Saro Tribastone), dub μπασογραμμές πηγμένες στο reverb  και διασκορπισμένα samples από γυναικείες φωνές μπλέκονται με ένα μεσογειακό beat φουλ από latin και ανατολίτικες μνήμες (Shimmer Dub, Ranura De Marihuana, Dos Canas) ή παραμένουν σε μορφή beatless ambient (Softop Saab, Sun Culture). 

Περίπου 35 λεπτά λιτού κι απέριττου chill out/downtempo, από δύο βετεράνους παραγωγούς, οι οποίοι στα σκοτεινά δάση ή στα ακόμα σκοτεινότερα κλαμπ του Νότιγχαμ νοσταλγούν το πέταγμα του γερακιού πάνω από τις φωτεινές μεσογειακές ακτές. Τελικά, ο ήχος των Coyote αποτελεί μια αναπαράσταση πραγμάτων αρχέγονων και φυσικών: ο ρυθμός του κύματος, το τραγούδι των τζιτζικιών, το μελτέμι που φυσά στις αμμώδεις ακτές και στις ξερολιθιές.