Η μουσική στο 2025: ένας άνεμος δημιουργίας κόντρα στη βία, στον ρατσισμό και στον αυταρχισμό

Τί να πούμε για αυτό το έτος, το 2025; Η μουσική, όπως και κάθε τέχνη, μπλέχτηκε μέσα στο κοινωνικό, πολιτικό και πολιτισμικό του γίγνεσθαι, εμπλουτίζοντας την εποχή μας, αλλά και ευτυχώς κοντράροντας τις ηγεμονικές της κατευθύνσεις.

Και ποιες ήταν αυτές οι κατευθύνσεις; Διαβάζοντας το αξιόλογο μα και σίγουρα απαισιόδοξο άρθρο του Νικόλα Σεβαστάκη για τον απολογισμό της χρονιάς, τις βλέπεις να ξεδιπλώνονται μπροστά σου: πόλεμος και βία, αυταρχισμός και ρατσισμός, κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες. Παγκόσμιο ναδίρ η γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού στη Γάζα. Αλλά και στη χώρα μας, μια αίσθηση αλαζονείας που μένει ατιμώρητη κυριαρχεί: υποκλοπές, Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ. Δεν εγκαταλείπω τη θεμελιώδη ιδέα ότι η ανθρωπότητα, όσο προχωρά, καλυτερεύει, αλλά τα τελευταία χρόνια φαίνεται να έχει πέσει σε μια επικίνδυνη σπείρα.

Ο Χέρμπερτ Μαρκούζε σε ομιλία του στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου το 1967, έλεγε: 

Όλες οι υλικές και διανοητικές δυνάμεις, που μπορούν να δραστηριοποιηθούν για την πραγμάτωση μιας ελεύθερης κοινωνίας, είναι εδώ, παρούσες. Το γεγονός, ότι δεν δραστηριοποιούνται, οφείλεται στην ολοκληρωτική επιστράτευση της κατεστημένης κοινωνίας εναντίον των ίδιων της των απελευθερωτικών δυνατοτήτων. 

Κοντά 60 χρόνια μετά, οι σκέψεις του Γερμανού στοχαστή ισχύουν περισσότερο παρά ποτέ. Οι τεχνολογικές εξελίξεις, ακόμα και η τόσο αμφιλεγόμενη ΑΙ με την αλματώδη ανάπτυξη, ειδικά μέσα στο 2025, θα μπορούσαν να πάρουν έναν δρόμο προς την απελευθέρωση, την κοινωνική δικαιοσύνη και τη Δημοκρατία. Ωστόσο, η “κατεστημένη κοινωνία”, η ηγεμονική ιδεολογία, η οποία συγκροτείται από τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ, κατά βάση απομακρύνει, όχι μόνο την τεχνολογία, αλλά και το σύνολο της κοινωνίας από αυτόν τον δρόμο.

Βέβαια, σε ολόκληρο τον κόσμο κινούνται άτομα και συλλογικότητες που κοντράρουν τις παραπάνω κατεστημένες ιδεολογικές κατευθύνσεις. Έτσι και ένα μεγάλο μέρος της τέχνης και συνεπώς η μουσική, ειδικά στις πιο εναλλακτικές (alternative), ανεξάρτητες (indie) και υπόγειες (underground) εκφράσεις της, αξιοποιεί τη δύναμη της ώστε να αρθρώσει κριτική στον ηγεμονικό λόγο, αλλά και να προσφέρει, έστω σε ένα αισθητικό και δημιουργικό επίπεδο, διεξόδους συνεργασίας, διαπολιτισμικότητας, δράσης “από τα κάτω” και δημοκρατικότητας. Όπως τραγουδάνε και οι Arsenal στο "Barbara", από το άλμπουμ τους Okan Okunkun, που επέλεξα ως νο1 για το 2025: 

This man is pulling me down,

I wanna jump, I can hear the sounds

Clap you hands and give me love.

Η μουσική μας δίνει τη μαγιά για έναν καλύτερο κόσμο, είναι στο χέρι μας να την αξιοποιήσουμε για μια καλύτερη προσωπική και δημόσια ζωή. 

Θα κλείσω αυτό το κείμενο με ένα τραγούδι εκτός των 20 άλμπουμ που παρουσιάστηκαν σε αυτό το blog, ίσως το καλύτερο τραγούδι του έτους, ένα instant classic: Lady Blackbird vs. Crooked Man - Purify

Ακολουθούν τα 20 άλμπουμ του 2025 που μου άρεσαν σε μια, όσο είναι δυνατό, ιεραρχική σειρά. Η βαθύτερη και πιο διαχρονική αξία των άλμπουμ αυτών θα φανεί στο πέρασμα του χρόνου. Ο  Βαλάντης Τερζόπουλος στο άρθρο για το δικό του top-20 γράφει: "είναι, απλώς, το αποτύπωμα μιας χρονιάς όπως πραγματικά την βίωσα σε πραγματικό χρόνο." Φυσικά, συμφωνώ μαζί του. 

Τσεκάρετε, παράλληλα, και τις δύο λίστες Music is my fuel (η πρώτη και η δεύτερη), με tracks του έτους.

01. Arsenal - Okan Okunkun 

02. Ptaki Polski - Ptaki Polski 

03. Birdsnake - Biofilter 

04. The South Hill Experiment - Earthbreaks 

05. Zeitgeist Freedom Energy Exchange - Inspire /// Radicalise

06. Gates of Dawn - III 

07. Pig&Dan - Journey Within 

08. Floating Points - Lazarus Soundtrack

09. Humble B Flat - Blessings in The Sun 

10. Sewell and the Gong - Patron Saint Of Elsewhere

11. Zangoma - Faka Mulilo

12. Chaos in the CBD - A Deeper Life

13. King Garcia - Hamelin 

14. Madrid De Los Austrias - Tercero 

15. Sunbörn Meets Clap! Clap! - Earth Is Begging 

16. ANAN - Room 

17. Liberato - III 

18. Sandwell District - End Beginnings

19. Eric Hilton - Midnight Ragas

20. Emancipator & Lapa - Stories Of The Melting Sun

20 άλμπουμ για το 2025 | #01. Arsenal - Okan Okukun (Oyebo Soel Music)

Το Okan Okunkun είναι ένα μυθικό μαύρο πουλί που πετάει μόνο τη νύχτα και επομένως μπορεί να το δει κανείς μόνο όταν έχει πανσέληνο.

Σε γενικά πλαίσια, δεν είναι κι εύκολο να γράφεις για το άλμπουμ που λαμβάνει την πρώτη θέση της εικοσάδας με τα καλύτερα της χρονιάς: μήπως η παρουσίαση σου υποτιμήσει ή ακόμα και υπερτιμήσει την πραγματική του αξία; Αυτές οι σκέψεις ταιριάζουν ακόμα περισσότερο στο Okan Okunkun των Βέλγων Arsenal, ένα άλμπουμ το οποίο δεν κρύβω πως με συγκινεί βαθιά και έντονα κάθε φορά που το ακούω συγκεντρωμένα… κι αυτές οι φορές δεν είναι και λίγες. 

Αν θέλουμε να περιγράψουμε το ύφος του Okan Okunkun, θα λέγαμε πως πρόκειται για έναν συνδυασμό ανάμεσα σε ιδιαίτερες, ακόμα και ιδιοσυγκρασιακές εκδοχές του synthpop, του afrobeat και του post-rock, χωρίς να λείπουν στοιχεία από trip hop, post-punk και το σύμπαν της ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής. Στο 8ο studio άλμπουμ του, το ντουέτο των Hendrik Willemyns και John Roan εμπιστεύεται το ένστικτο του και, απελευθερωμένο από ειδολογικά όρια και εμπορικές τάσεις, δημιουργεί μουσική που ισορροπεί ιδανικά ανάμεσα σε μια πιο ποπ τραγουδοποιία, στον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό και τέλος στην προσεγμένη στουντιακή δουλειά. Έτσι, οι μελωδίες, οι ενορχηστρώσεις και η παραγωγή είναι απλές και αυθόρμητες, μα ταυτόχρονα μελετημένες, βασισμένες σε συμπλεκόμενα layers από αιθέριες κιθάρες, ambient πλήκτρα, ηλεκτρονικά beats, funky μπασογραμμές, βαθιά εκφραστικά φωνητικά και tribal κρουστά που κυλάνε εύκολα από τον ρεμβασμό στον παροξυσμό. 

Βέβαια, ως απαραίτητοι αρωγοί στο παραπάνω blend στέκονται οι Νιγηριανοί guest τραγουδιστές και μουσικοί, χωρίς αυτούς το αποτέλεσμα δεν θα ήταν τόσο συναρπαστικό. Προσδίδουν τη μαγική νιγηριανή afrobeat παράδοση του γίγαντα Fela Kuti, σε μια εκσυγχρονισμένη εκδοχή. Kάπως έτσι, αυτή η διαπολιτισμική μουσική ομήγυρη παρασέρνεται σε δυσθεώρητα πνευματικά και ψυχολογικά βάθη και ύψη.

Το Okan Okunkun διαρκεί κάπου λιγότερο από 40 λεπτά και κάθε τραγούδι έχει λόγο ύπαρξης, ώστε να συμπληρωθεί ένα παζλ μελαγχολίας  νοσταλγίας, συντροφικότητας κι αγάπης. Αυτός ο λαβύρινθος βρίσκει διέξοδο στο ομώνυμο τελευταίο τραγούδι, όπου η Βελγική - Νιγηριανή συμμαχία φτάνει στο συναισθηματικό κρεσέντο του ανθρώπου που, μετά από μια δύσκολη περίοδο, αντικρίζει πια το φως.

Σκαλίζοντας την πλούσια δισκογραφία των Arsenal, αυτής της ξεχωριστής, συνεχώς εξελισσόμενης και ελάχιστα γνωστής στη χώρα μας μπάντας, έφτιαξα αυτή εδώ την λίγο παραπάνω από δίωρη playlist στο Spotify, ένα προσωπικό Best of... σε χρονολογική σειρά:

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ Okan Okunkun.

20 άλμπουμ για το 2025 | #02. Ptaki Polski - Ptaki Polski (Requiem Records)

Ένας από τους λόγους που μου αρέσει να γράφω στο -παλαιού τύπου, πλέον- blog μου, είναι ότι μπορώ να βάζω τόσο περίεργα και τελικά ιδιοφυή άλμπουμ σαν αυτό των Ptaki Polski στο νο2 της ετήσιας λίστας.

Έχετε, μήπως, αντικρίσει ποτέ σμάρια από πουλιά να πετάνε στα δέντρα, στις ταράτσες και στις στέγες των σπιτιών ή απλά στον απέραντο ουρανό; Μήπως τα παρακολούθουσατε με ερευνητική παρατηρητικότητα , μα ακόμα περισσότερο με ένα μείγμα νοσταλγίας και ελπίδας; 

Ε, λοιπόν, ο συνθέτης και παραγωγός Michał Szturomski καλεί στο στούντιο τους κορυφαίους μουσικούς Miłosz Wośko στα πλήκτρα, Adeb Chamoun στα κρουστά, Maciej Szczyciński στο κοντραμπάσο και Jerzy Mazzoll στο κλαρινέτο. Κι όλοι μαζί δημιουργούν ένα άλμπουμ αφιερωμένο στα πουλιά της Πολωνίας! Κάθε ορχηστρικό track αναφέρεται σε ένα είδος πολωνικού πτηνού: ο Szturomski προσθέτει samples της φωνής και του ήχου του πετάγματος του κάθε είδους, ενώ οι υπόλοιποι μουσικοί, κυρίως ο Mazzoll με τα συγκλονιστικά του soli, αναπαριστούν τα κρωξίματα και τα φτερουγίσματα του. Σαν να μην έφταναν αυτά, ο ηθοποιός Filip Kosior προσθέτει, απαγγέλλοντας, εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες. 

Αυτό το τρελό πάντρεμα ντοκιμενταρίστικης οπτικής και ενός ταυτόχρονα βαθύ και λεπτεπίλεπτου λυρισμού πραγματώνεται μέσω μιας ηλεκτρονικής τζαζ, η οποία συντίθεται και επιτελείται ομαδικά: ο επικεφαλής του γκρουπ κινείται στο παρασκήνιο με samples και λοιπά εφέ, ενώ οι guests δίνουν ρεσιτάλ. Τονίζω ξανά πως Jerzy Mazzoll είναι ένας από τους καλύτερους πνευστούς που έχω ακούσει…

Στο Ptaki Polski η αφηγηματικότητα και η ποίηση της πολωνικής τζαζ συναντούν την κλασική post-bop και modal jazz, ενώ παράλληλα η ambient downtempo electronica ποτέ χαλιναγωγεί, πότε αγριεύει την πειραματική ή ακόμα και avant-garde ατμόσφαιρα. Ένα αριστούργημα που ακούω, ακούς, ακούμε ξανά και ξανά.

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ και, παράλληλα, βλέπετε ένα υπέροχο βίντεο.

20 άλμπουμ για το 2025 | #03. Birdsnake - Biofilter (Bathtub Music)

Ναι, το downtempo, αυτό το παρακλάδι της ηλεκτρονικής μουσικής που γεννήθηκε στα 90s και ανδρώθηκε στα early 00s, δεν έχει σβήσει. Κάποιοι νέοπες, που ανήκουν μεν στην εποχή μας, αλλά λοξοκοιτάνε και στο χθες, συνεχίζουν την downtempo παράδοση, καλωδιώνοντάς την με τρέχουσες τάσεις αισθητικής και νοοτροπίας.

Οι Αυστραλιανοί Birdsnake στο πρώτο τους ολοκληρωμένο άλμπουμ, με τίτλο Biofilter, ξεδιπλώνουν έναν ήχο που πατάει στο trip hop, στο ambient house και στο IDM, με πιο σαφείς επιρροές από τους Orb και τους Boards of Canada. Παράλληλα, τα διακριτικά μα λυσεργικά ακόρντα των synths λες και αποτιμούν φόρο τιμής στον Rick Wright των Floyd. Βέβαια, υποψιάζομαι πως οι αναφορές των Αυστραλών πάνε πολύ πίσω, σε kraut ή και post-hippie meditative  αυτοσχεδιασμούς, από τους Cluster ως και τους Yatha Sidhra.

Όλα τα προαναφερθέντα στοιχεία συνυφαίνονται μέσα από μια δομή που πιθανότατα (δεν είμαι βέβαιος) εξελίσσεται χάρη στο αλληλέγγυο jamming των μελών, που χτίζουν τις συνθέσεις του άλμπουμ σαν μέρη ενός ενιαίου μουσικού έργου. Όπως δείχνουν και οι τίτλοι των ορχηστρικών συνθέσεων -οι μισοί περίπου τεχνοκρατικοί και άλλοι μισοί εντελώς  λυρικοί- στο Biofilter φτιάχνεται, τελικά, ένα μουσικό φίλτρο, μέσα από το οποίο η τεχνολογία εξανθρωπίζεται. Σε αυτή ακριβώς την κοσμοαντίληψη τεχνολογικού ανθρωπισμού έγκειται και η επαφή των Birdsnake με το σήμερα.

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

20 άλμπουμ για το 2025 | #04. The South Hill Experiment - Earthbreaks (self-released)

Οι μουσικοσυνθέτες, πολυοργανίστες και παραγωγοί Gabe Acheson (Goldwash) και Baird Acheson εδράζονται στο Los Angeles και στο project The South Hill Experiment διοχετεύουν τις προσωπικές τους τεχνικές και δημιουργικές αναζητήσεις. Το άλμπουμ Earthbreaks αποτελεί το τελευταίο μέρος μιας άτυπης τριλογίας που ξεκίνησε με το Moonshots και συνεχίστηκε με το Sunstrikes, αμφότερα κυκλοφορίες του 2023. 

Όπως, λοιπόν, και στα δύο προηγούμενα τους άλμπουμ, έτσι και στο Earhbreaks, τα δύο αδέρφια προσφέρουν εμπνευσμένη, αρτίστικη, σύγχρονη, πειραματική μα και προσβάσιμη μουσική. Από τη μία πλευρά, βρίσκουμε αφομοιωμένες επιρροές από ένα ευρύ πεδίο του ποιοτικού pop rock (ας το πούμε έτσι) -στο νου έρχονται οι Paul McCartney, Paul Simon, Elton John, Radiohead και Coldplay. Παράλληλα, οι South Hill Experiment ανοίγονται προς την ευαισθησία του αμερικανικού indie, βλέπε Yo La Tengo και American Football. Last but not least, εντός του Earthbreaks χτυπά υπόκωφα μα δυνατά μια prog rock καρδια: αφενός οι συνθέσεις, οι ενορχηστρώσεις και η lo-fi παραγωγή είναι προσεγμένες μέχρι κεραίας, αφετέρου συγκροτείται μια concept αντίληψη, στο πλαίσιο της οποίας συμπλέκονται, με έναν βιωματικό και μαζί στοχαστικό τρόπο, οι προσωπικές υπαρξιακές ανησυχίες του μέσου ανθρώπου με την κλιματική κρίση και την οικολογική καταστροφή.

Someday our lives will wash up on the beach

So close your eyes and tell me what you see

If dreams were made of water

You wouldn't run aground so easy.

Someday you'll find the water's at your feet

Open your eyes and see the blue and green

I had a love

I had a love beyond belief.

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

20 άλμπουμ για το 2025 | #05: Zeitgeist Freedom Energy Exchange - Inspire /// Radicalise (Energy Exchange Records)

Στο καλύτερο ως τώρα και μάλιστα διπλό άλμπουμ της, Inspire /// Radicalise, η Αυστραλιανή μπάντα με το τόσο περίεργο όνομα κατορθώνει τον τέλειο συγκερασμό ενός πληθωρικού funk (σαν να λέμε Fatback Band) και μιας λαϊκής fusion (βλ. Weather Report). Αυτή η διαλεκτική σχέση επενδύεται με τους κοσμικούς disco ρυθμούς και τα αλλόκοτα ηχητικά εφέ των πιο διαστημικών 80s. Βέβαια, ένα τέτοιο πάντρεμα χρειάζεται  φαντασία, δεξιοτεχνία και ένα στέρεο καλλιτεχνικό και κοινωνικό όραμα. 

Οι Zeitgeist Freedom Energy Exchange έχουν όλα τα παραπάνω, καθώς σε αυτή τους τη κυκλοφορία αιχμαλωτίζουν, μέσω της μουσικής τους, το Zeitgeist της φουτουριστικής μας χαρμολύπης. Ακόμα περισσότερο, όμως, προτείνουν να μεγαλύνουμε εμπνευσμένα και ριζοσπαστικά τη χαρά του γλεντιού, της αγάπης, της απόπειρας για μια καλύτερη ζωή και (πολιτική) κοινωνία, μειώνοντας, την ίδια στιγμή, τόσο την προσωπική όσο και τη συλλογική μας λύπη. Κάπως έτσι αναδεικνύονται ως οι άξιοι συνεχιστές του jazzy disco υβριδίου, που διαμόρφωσαν εμβληματικά τραγούδια όπως το "Could Heaven Ever Be Like This" του Idris Muhammad και το "Expansions" του Lonnie Liston Smith. Τελικά, το Inspire /// Radicalise έχει έρθει για να κινήσει σε χορό σώμα, νου και ψυχή. 

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

20 άλμπουμ για το 2025 | #06. Gates of Dawn - III (self-released)

Στο τρίτο άλμπουμ τους, με τον τίτλο ΙΙΙ, οι Gates Of Dawn από τη Μινεσότα, όχι μόνο αψηφούν τα στιλιστικά δεδομένα του black metal, αλλά και υπερβαίνουν τα ασφαλή συναισθηματικά του όρια. Η εσώψυχη δαιμονικότητα του ιδιώματος σίγουρα υπάρχει, αλλά συγκεράζεται κυρίως με το κλασικό folk - country ψυχεδελικό ροκ, αλλά και με τον ήχο των εμβληματικών αμερικανικών γκρουπ που μεταμόρφωσαν το US hardcore σε indie. Δηλαδή, τα σατανικά φωνητικά, τα blastbeats και τα ομιχλώδη riffs είναι εδώ, αλλά αποδρούν από τους βλοσυρούς γονείς τους και παντρεύονται ρομαντικά και άνομα, μέσα σε ένα υπέροχο lo-fi ηχητικό τοπίο, τo αμερικανικό psych rock των Grateful Dead και των Allman Brothers, με κουμπάρους τους Hüsker Dü και Dinosaur Jr! Η εξαιρετική δουλειά στις κιθάρες αναδεικνύει αυτές τις ετερόκλητες επιρροές. 

Όμως, όσο το άλμπουμ προχωρά, η ατμόσφαιρα γίνεται ακόμα πιο σκοτεινή, συνεπώς οι επιρροές από Pink Floyd περιόδου Syd Barrett έρχονται στο προσκήνιο- και το ίδιο το όνομα του γκρουπ παραπέμπει εκεί- για να καταλήξουμε σε ένα θορυβώδες και κοσμικό, βασικά post-rock και τελικά φιλοσοφικό, φινάλε. Το III είναι ένα άλμπουμ που δείχνει πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει το σύγχρονο black metal, όταν δεν έχει παρωπίδες και σύνορα. 

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

20 άλμπουμ για το 2025 | #07. Pig&Dan - Journey Within (Café del Mar Music)

Οι Ισπανοί Pig&Dan (Dan Duncan και Igor Tchkotoua), αν και έγιναν γνωστοί από τις house παραγωγές τους, τα τελευταία χρόνια ακολουθούν πιο χαμηλόφωνα μονοπάτια. Έτσι και σε αυτό τους το άλμπουμ παρουσιάζουν ένα ταξίδι προς τα ψυχικά, αλλά και ιδεολογικά μας εσώτερα. Δηλαδη προτάσσουν μια ολόκληρη κοσμοαντίληψη με κεντρικές αξίες αυτές της αλληλεγγύης (“Can’t do it my own”), της παράδοσης στο θαύμα της ζωής (“Let it slide”), της εσωτερικής αυτονομίας (“Freedom is a state of mind”), της αποστροφής προς την κερδοσκοπία (“Hold the money”), της υπεράσπισης της ταυτότητάς μας (“Ready de fem”). Αυτές οι ιδέες αποτελούν τον πυρήνα ενός φουλ λιτού μα υπογείως δυναμικού, ως και οργισμένου παλιομοδίτικου dubby trip hop/ downtempo, το οποίο στηρίζεται σε γειωμένα beats, γερές μπασογραμμές, ατμοσφαιρικά ambient synths και μαύρες φωνές, από το soul ως τη reggae. 

Tελικά το Journey Within αποτελεί ένα trip hop μανιφέστο. 

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

20 άλμπουμ για το 2025 | #08. Floating Points - Lazarus Soundtrack (Adult Swim/ Milan Records)

Ο Samuel Thomas Shepherd, γνωστότερος ως Floating Points, μετά το περσινό σεμιναριακό dance άλμπουμ του Cascade, μας απασχολεί και φέτος, ως ένας εκ των συμμετεχόντων στο soundtrack της νέας anime σειράς Lazarus, του μεγάλου Shinichirō Watanabe (Cowboy Bebop, Samurai Champloo). Μαζί με τον Floating Points, μουσική για το Lazarus κυκλοφόρησαν ο Bonobo και ο Kamasi Washington. Λογικό , αν σκεφτούμε ότι η μουσική πάντα έπαιζε κυρίαρχο ρόλο στα anime του S. Watanabe. 

Στη συγκεκριμένη κυκλοφορία, ο Βρετανός δημιουργός συνεργάζεται με τον παραγωγό Zongamin (που έβγαλε ένα ωραίο  άλμπουμ μέσα στο 2025), με την αρπίστρια Miriam Aderfis και με τη ντράμερ Valentina Magaletti, σε μια σειρά ορχηστρικών συνθέσεων, η καθεμιά από τις οποίες έχει διαφορετικό χαρακτήρα: motorik krautrock στο "Mirror Pursuit", κλασικότροπη ambient στο "Total Eclipse", τζαζ νουάρ κλίματος στο "Wires", τρελό jamming με βάση τα κρουστά της Magaletti στο "Ajar", fusiοn a la Miles Davis στο "Topaz" και αγριεμένο tech-house στο "Dexion". Ο συνδετικός κρίκος αυτών των στυλ είναι η μουντή, βαθιά, κινηματογραφική, με έμφαση στα μπάσα, ηχητική προσέγγιση. Έτσι, ο Floating Points σε 33 μόλις λεπτά παρουσιάζει ένα πολύπλευρο κομψοτέχνημα, ακόμα ένα κεφάλαιο στη σημαντική καλλιτεχνική του πορεία. 

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

20 άλμπουμ για το 2025 | #09. Humble B Flat - Blessings Of The Sun (Pond Life Records)

O Humbe B Flat αναδείχθηκε ως ένας από τους καλύτερους underground παραγωγούς του μελωδικού deep house με την κυκλοφορία του -τολμώ να πω- αριστουργηματικού του ντεμπούτου Source of the Nile (2022). Όταν είδα ότι κυκλοφόρησε νέο άλμπουμ, σκέφτηκα αν θα μπορούσε να φτάσει ξανά στις ίδιες πηγές έμπνευσης... Κι όντως το καταφέρνει: στο Blessings Of The Sun προσφέρει ορχηστρικό deep house, επηρεασμένο από τζαζ, αλλά κυρίως από Αφρικάνικα ηχοχρώματα, τα οποία όσο το άλμπουμ εξελίσσεται ολοένα κυριαρχούν. Παράλληλα, μια ατμόσφαιρα ελεύθερου ψυχεδελικού αυτοσχεδιασμού συμπλέκεται με δυνατές μελωδίες. Ένα μουσικό δώρο γεμάτο δεξιοτεχνία, απλότητα και τελικά ουσία, το οποίο λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά, όχι μόνο για τον ίδιο τον καλλιτέχνη, ο οποίος θεωρεί την κυκλοφορία του αυτή ως ένα πνευματικό ταξίδι που τον βοήθησε να ξεπεράσει “θρήνους και προκλήσεις” των τελευταίων τριών ετών, αλλά και για εμάς, τους ακροατές του. 

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

20 άλμπουμ για το 2025 | #10: Sewell and the Gong - Patron Saint Of Elsewhere (DSPPR Recordings)

O συγγραφέας, εικονογράφος και μουσικός Matt Sewell κάλεσε στο στούντιο τον Chris “Gong” Tate, σχηματίζοντας έτσι το project Sewell and the Gong. Στο πρώτο τους ολοκληρωμένο άλμπουμ δημιουργούν χειροποίητη και αυτοσχέδια μουσική, στην οποία ο χαρακτηρισμός “εκλεκτική” ταιριάζει γάντι. Σαν να ρίχνουν μέσα σε ένα παλιό γουδί τις πιο ήρεμες στιγμές των Neu! και των Harmonia, τη σουρεαλιστική και folk-influenced electronica των Lemon Jelly, το wall of sound του shoegaze και θραύσματα από DJ sets του Alfredo Fiorito και του José Padilla στην Ibiza. Εν συνεχεία, πασπαλίζουν το μείγμα με κάμποση νοσταλγική αισιοδοξία, μια καλή τζούρα από νοτισμένη βρετανική εξοχή και τέλος μια γενναία δόση μεταφυσικής διάθεσης: το μαγικό φίλτρο του βαλεαρικού δρυΐδη και, βέβαια, "Προστάτη Αγίου του Αλλού" είναι έτοιμο.

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

20 άλμπουμ για το 2025 | #11: Zangoma - Faka Mulilo (Svart Records)

Ένα μουσικό γκρουπ κι ακόμα περισσότερο παρέα από τη Φινλανδία δημιουργεί ένα άλμπουμ αφρικάνικου funky hard rock, με έντονα στοιχεία από την late 60s καλιφορνέζικη ψυχεδέλεια, χωρίς όμως να ακούγεται παρωχημένο. Αυτή η παγκοσμιοποιημένη μουσική κατάσταση φυσικά  μας αρέσει! Οι Zangoma πατάνε στην παράδοση του zamrock, δηλαδή του ροκ των 70s από τη Ζάμπια, λοξοκοιτώντας παράλληλα προς Rolling Stones, Deep Purple, Black Sabbath, Grateful Dead, μα και James Brown! Το groove πνέει μεσίστια, τα riffs κεφάτα και δυναμικά, τα φωνητικά οργισμένα και ηδονιστικά, ενώ σε στιχουργικό επίπεδο το ελεύθερο ψυχεδελικό βίωμα συναντά την κοινωνικοπολιτική αφύπνιση. 

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

20 άλμπουμ για το 2025 | #12: Chaos in the CBD - A Deeper Life (In Dust We Trust)

Τα αδέρφια Louis and Ben Helliker-Hales από τη Νέα Ζηλανδία, μετά από μια σειρά αξιομνημόνευτων EPs, μέσα στο 2025 κυκλοφόρησαν και το πρώτο τους ολοκληρωμένο και εξίσου φοβερό άλμπουμ, στο οποίο μια σύγχρονη, smooth, groovy κι ολίγον τι πειραματική electronica δέχεται επιρροές από σημαντικές στιγμές κυρίως της “μαύρης μουσικής” του παρελθόντος, χωρίς να χάνει την προσωπικότητα της και να ακούγεται ρετρό. Έχουμε ένα blend από τον γίγαντα Stevie Wonder, την early 80s περίοδο του Herbie Hancock και βέβαια τα εσωστρεφή deep house έπη του Larry Heard. Τελικά, το σύμπαν από ατμοσφαιρικά synths, βαθιές μπασογραμμες, αισθαντικά φωνητικά και ζεστά beats που πλάθεται σε αυτό το άλμπουμ αναπαριστά αυτό που φανερώνει ο τίτλος του: μια πιο βαθιά ζωή, γεμάτη αλήθεια, συναίσθημα, αρμονία και αλληλεγγύη.

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

20 άλμπουμ για το 2025 | #13: King Garcia - Hamelin (ViciSolum Records)

Στο ντεμπούτο άλμπουμ τους, οι King Garcia, οι οποίοι αποτελούνται από έμπειρους μουσικούς της εγχώριας σκηνής, κατορθώνουν ένα ήχο μεθυστικό, όπως αυτός που θα δημιούργησε ο αυλητής στο γνωστό παραμύθι των αδερφών Γκριμ. Φανταστείτε τις ογκώδεις κιθάρες, το στακάτο και τεχνικό rhythm section και τα διαστημικά synths, που φέρνουν κοντά τους God is An Astronaut, τους ύστερους Porcupine Tree και τους Queens of the Stone Age, να συναντούν κλαρίνο, γκάιντα, τρομπέτα και παραδοσιακά κρουστά! Το εξώφυλλο είναι ιδιαίτερα δηλωτικό του ήχου της μπάντας: μέσα από την απλότητα, ακόμα και την ταπεινότητα- μερικά παιδιά παίζουν με σαπουνόφουσκες στην ύπαιθρο- σταδιακά και κινηματογραφικά ξεδιπλώνεται η διονυσιακή  δύναμη αυτού του ορχηστρικού “παραδοσιακού ροκ” των King Garcia. Οι Socrates Drank the Conium θα ήταν περήφανοι. 

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

20 άλμπουμ για το 2025 | #14: Madrid De Los Austrias - Tercero (Sunshine Enterprises)

Οι δύο "Μαδριλένοι από την Αυστρία", με όνομα εμπνευσμένο από το ιστορικό κέντρο της Μαδρίτης, μας είχαν λείψει, καθώς η τελευταία τους full-length κυκλοφορία πραγματοποιήθηκε το 2005! Είκοσι χρόνια μετά ο Heinz Tronigger και ο Michael Kreiner επιστρέφουν με το τρίτο τους άλμπουμ Tercero, όπου παντρεύουν τη nu - acid jazz με όλη την πλούσια ισπανική και λατινοαμερικάνικη παράδοση, εστιάζοντας στο flamenco. Το πιο σημαντικό είναι ότι οι Αυστριακοί παραγωγοί συνοδεύουν διακριτικά και με σεβασμό, δηλαδή διόλου αποικιοκρατικά, τους μουσικούς που έχουν καλέσει να παίξουν και υπερβαίνουν τους είκοσι. Αυτοί ακριβώς οι καλλιτέχνες, με επικεφαλής την τραγουδίστρια Rebeca Jiménez φέρνουν στα βιεννέζικα ηλεκτρονικά σαλόνια το πάθος και τα όνειρα του Δον Κιχώτη και των περιπλανώμενων Gitanos. 

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

20 άλμπουμ για το 2025 | #15: Sunbörn Meets Clap! Clap! - Earth Is Begging (Wah Wah 45s)

Οικολογικό, αντιρατσιστικό και αντιαποικιοκρατικό το μήνυμα που φέρνει η συνεργασία του Δανέζικου γκρουπ Sunbörn και του Ιταλού μουσικού και παραγωγού Clap! Clap!. Η συνταγή του άλμπουμ Earth is Begging είναι απλή και αποτελεσματική: ακολουθώντας μεγάλους Αφρικανούς δασκάλους, όπως Fela Kuti και ο Manu Dibango, η Δανο-ιταλική συμμαχία πλάθει έναν afrolatin jazz-funk ήχο, σημερινό και διαχρονικό, γλαφυρό και τραχύ, χορευτικό και πολιτικό, μα πάνω από όλα αισιόδοξο. Οι guests, με πρωτοστατούντα τον Dele Sosimi, κάνουν το αποτέλεσμα ακόμα πιο πληθωρικό και βέβαια απολαυστικό. 

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

20 άλμπουμ για το 2025 | #16: ANAN - Room (Space Is The Place)

Στο άλμπουμ τους Room οι Σικελοί Roberto Agosta και Massimo Napoli (Galathea) δημιουργούν ένα υποβλητικό και καλειδοσκοπικό δωμάτιο μελωδιών, ενορχηστρώσεων και επιρροών, οι οποίες ξεκινάνε από το downtempo των Thievery Corporation, τη nu jazz του Nicola Conte και το deep house του Joe Claussell για να καταλήξουν σε αφρικάνικα spiritual jazz μονοπάτια. Βέβαια, όλος αυτός ο πλούτος φιλτράρεται μέσα από μια αδιαφιλονίκητη λιτότητα, όπως άλλωστε φανερώνει και o τίτλος του πρώτου track, "Naif": ανθρωπιά, εμπιστοσύνη και αίσθηση του μέτρου, χαρακτηριστικά ενός μεσογειακού πολιτισμού, ουτοπικού θα πουν κάποιοι, αλλά εμείς τον ζούμε καθημερινά στις σχέσεις με τους ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπούν. 

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

20 άλμπουμ για το 2025 | #17: Liberato - III (self-released)

Στο τρίτο (ή τέταρτο, αν συνυπολογίσουμε και το εκπληκτικό soundtrack για το φιλμ Ultras) full-length άλμπουμ του ο κουκουλοφόρος ποπ καλλιτέχνης από τη Νάπολη εξελίσσει ακόμα περισσότερο το μουσικό του ύφος. Έτσι, αυτή η  ιδιοσυγκρασιακή ποπ του Liberato, που μέσα της αναπνέει δημιουργικά, πολυσύνθετα και μοντέρνα η μεγάλη παράδοση της Νάπολης και της Καμπανίας, στο ΙΙΙ εμπλουτίζεται με αναφορές στην ευρύτερη ηλεκτρονική χορευτική μουσική, από techno ως drum n bass, με έμφαση στο γαλλικό house των Daft Punk. Παράλληλα, οι συνθέσεις έχουν γίνει ακόμα πιο ώριμες, όπως φαίνεται στο τραγούδι "Lucia", το οποίο αποτέλεσε και το θέμα των τίτλων της anime ταινίας που είναι αφιερωμένη στον Liberato.

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

20 άλμπουμ για το 2025 | #18: Sandwell District - End Beginnings (Point of Departure Recording Company)

Αν και δεν έχω ιδιαίτερη σχέση με το αρκετά μοδάτο βιομηχανικό techno, οι εκπρόσωποι του συγκεκριμένου στυλ, Sandwell District στο άλμπουμ End Beginnings φτιάχνουν μουσική που μου αρέσει. Κι αυτό επειδή το ύφος της Βρετανικής κολλεκτίβας αποτελεί προϊόν ενός συγκερασμού μινιμαλιστικού industrial acid techno με τη γκρούβα του tech-house, αρχέγονα tribal κρουστά, μια post-punk σκοτεινιά και ταξιδιάρικη αστική ambient. Έτσι ακούγοντας το γεμάτο σκαμπανεβάσματα εντάσεων και ταχυτήτων End Beginnings, μπαίνουμε σε έναν δυσοίωνο λαβύρινθο, ο οποίος όμως δεν έχει μόνο κοφτερά αδιέξοδα, αλλά και παράθυρα με ρεμβαστική θέα, καθώς και δωμάτια με πυκνή τροπική βλάστηση. 

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

20 άλμπουμ για το 2025 | #19: Eric Hilton - Midnight Ragas (Montserrat House)

Ο Eric Hilton, δηλαδή ο ένας εκ των δύο Thievery Corporation, έχει κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών κυκλοφορήσει αρκετά προσωπικά άλμπουμ σε ένα ύφος πολύ κοντά σε αυτό των Thievery. Κατά τη γνώμη μου, το πιο ώριμο και ολοκληρωμένο είναι το Midnight Ragas, όπου ο σπουδαίος μουσικός και παραγωγός συνοδευόμενος από ωραίους φίλους στα φωνητικά, πλάθει μια καναπεδάτη (lounge) βεγγέρα με εκλεκτούς καλεσμένους: trip hop, dub, acid jazz, drum n bass, αλλά και ψυχεδέλεια, latin και γαλλικό chanson. Το κλίμα της γιορτής γνώριμο, μα υπέροχο.

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

20 άλμπουμ για το 2025 | #20: Emancipator & Lapa - Stories Of The Melting Sun (Loci Records)

Το συγκεκριμένο άλμπουμ αποτελεί προϊόν συνεργασίας ανάμεσα στον αναγνωρισμένο instrumental hip hop παραγωγό Emancipator (Douglas Appling) και τον βιολιστή Ilya Goldberg, ο οποίος χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Lapa. Χαλαρό μα και παιγνιώδες downtempo- trip hop στυλ, πλούσιο σε λεπτομέρειες και με ουσιαστικές minimal μελωδίες, τυλιγμένο σε μια μυστηριακή, ως και μυθώδη ατμόσφαιρα, η οποία ενισχύεται από καλόγουστα world music μπολιάσματα. 

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

Music is my fuel 2025: vol. 2

Πανέτοιμο το μέρος δεύτερον της σειράς Music is my fuel για το 2025. Ως είθισται, θα απολαύσετε μία Spotify playlist με φετινές κυκλοφορίες από τον χώρο της electronica, με έμφαση σε downtempo, future jazz και deep house. Το κλίμα είναι αστικό μα και βαλεαρικό, χαμένο μέσα σε μυστήρια και γοητευτικά νέφη. Οι μουσικές επιλογές κλείνουν με ένα σύντομο tribute σε έναν πολύ μεγάλο της ελληνικής μουσικής που μας χαιρέτησε πρόσφατα.  Το υπέροχο -και αντιφασιστικό- σκίτσο που συνοδεύει την ανάρτηση αποτελεί δημιουργία της Kasia Babis.

Καλή ακρόαση!

Κρατώ το τρύπιο κύπελλο, την ουτοπία

Πιστεύω πως ο παραπάνω στίχος από τη διασκευή του Σαββόπουλου στους Αχαρνής του Αριστοφάνη ταιριάζει -με αυτόν τον συμποσιακό, ανατρεπτικό μα και αυτοσαρκαστικό του τόνο- πολύ στην ίδια την καριέρα του μοναδικού αυτού συνθέτη και τραγουδοποιού από τη Θεσσαλονίκη. Ο Διονύσης Σαββόπουλος μας αποχαιρέτησε έχοντας επηρεάσει κομβικά την ελληνική μουσική και, βέβαια, εξίσου καταλυτικά τον γραφιά αυτού εδώ του κειμένου.

Η λίστα που θα ακούσετε φτιάχτηκε αργά χθες βράδυ, αφού έμαθα για τον θάνατο του κ. Διονύση. Είναι ανερυθρίαστα τζαζ, ροκ και λαϊκή, πολιτική και ερωτική, κωμική και τραγική, εμβατηριακή, γλεντζέδικη και διονυσιακή. 

Καλή ακρόαση!

Music is my fuel 2025 Vol. 1

Φτάσαμε πια στα μισά σχεδόν του έτους, για να φτιάξουμε μια δίωρη λίστα στο Spotify με κάποια από τα καλύτερα tracks του 2025, κυρίως από τον χώρο της electronica. Όπως είθισται, ξεκινάμε πιο χαλαρωτικά, ενώ όσο η λίστα εξελίσσεται και ταξιδεύει, τόσο η χορευτική διάθεση ανεβαίνει, παράλληλα όμως το ξεκούραστο και δροσερό κλίμα δεν λέει να υποχωρήσει.

Have a nice trip, friends!

Τα 25 αγαπημένα άλμπουμ της 25ετίας 2000-2025

Μετά από ανάλογες λίστες που δημιούργησαν φίλοι στο Fb, αποφάσισα κι εγώ να φτιάξω μια λίστα με τα 25 -τελικά- αγαπημένα άλμπουμ της 25ετίας 2000-2025. Βέβαια, το όλο trend ξεκίνησαν μουσικές ιστοσελίδες του εξωτερικού, αλλά η δική μου λίστα, όπως και των διαδικτυακών φίλων, καθοδηγείται κατά κύριο λόγο από το προσωπικό, άρα και υποκειμενικό γούστο... Βασικά, τα παρακάτω ετερόκλητα από πλευράς είδους και ύφους άλμπουμ θεωρούνται από την αφεντιά μου όχι μόνο υπέροχα, αλλά και σημαντικά. Και, όπως έγραψα και στην ανάρτησή μου στο φουμπού, η λίστα έχει και Γαϊτάνο!

Η σειρά είναι χρονολογική και για τα άλμπουμ του ίδιου έτους αλφαβητική.

2000: Godspeed You! Black Emperor - Lift Your Skinny Fists Like Antennas to Heaven

2002: Laço Tayfa – Hicaz Dolap

2002: The Cinematic Orchestra - Every Day

2002: Thievery Corporation - The Richest Man In Babylon

2002: Θανάσης Παπακωνσταντίνου - Αγρύπνια

2003: Muse - Absolution

2003: OSI - Office Of Strategic Influence

2003: Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας – Smyrne

2004: Isis - Panopticon

2004: Eluvium - An Accidental Memory In Case Of Death

2005: Gorillaz - Demon Days

2005: Kanye West - Late Registration

2005: Nujabes - Modal Soul

2006: Beirut - Gulag Orkestar

2006: Bonobo - Days To Come

2006: Studio - West Coast

2006: The Album Leaf - Into The Blue Again

2007: Alcest - Souvenirs D'un Autre Monde

2007: A Mountain of One - Collected Works

2007: Burial - Untrue

2010: Caribou - Swim

2010: Mike Fabulous And Wild Bill Ricketts – Ricketts Meets Fabulous At Maitland Rd

2011: Nicolas Jaar - Space Is Only Noise

2012: Pacific Horizons - Pacific Horizons

2015: Floating Points - Elaenia

2017: Alfa Mist - Antiphon

2018: Rosalia - El Mal Querer

2019: Michael Kiwanuka - Kiwanuka

2019: Golden Ivy - Kläppen 

2025: Arsenal - Okan Okunkun

Μια επανεκτίμηση του θέρους

Μια μουσική λίστα στο πνεύμα των ποιοτικών chill out συλλογών που συνεχίζουν να εμφανίζονται, η οποία προορίζεται για όσες και όσους το καλοκαίρι κι η ανάμνησή του προκαλεί αναστοχασμό και νοσταλγία. Στιλιστικά κινούμαστε σε downtempo, nu-jazz, disco και deep house, υπό τον ουρανό ενός φουλ βαλεαρικού κλίματος.

artwork: Beth Hoeckel

Η νύχτα των αστακόπαιδων

𝕿𝖍𝖊 𝖓𝖎𝖙𝖊 𝖔𝖋 𝖙𝖍𝖊 𝖑𝖔𝖇𝖘𝖙𝖊𝖗 𝖇𝖔𝖞𝖟

trippin jive moves

deep heart breakbeats

low life / inner life