Θερινές ακροάσεις: 5 EPs ηλεκτρονικής μουσικής από τη σοδειά του 2026

Ίσως και να βαδίζουμε μέσα σε μια περίοδο παρακμής της δημοκρατίας και κρίσης των ανθρώπινων δικαιωμάτων, αλλά όπως και να 'χει, η πολιτιστική δραστηριότητα συνεχίζει την πορεία της απτόητη, ως τρανή απόδειξη ότι η δημιουργικότητα, η φαντασία και η ελεύθερη σκέψη δεν πρόκειται ποτέ να ξεριζωθούν από τον άνθρωπο και την κοινωνία του. Τα παρακάτω πέντε EPs τα οποία μπορούν να κατηγοριοποιηθούν στη λεγόμενη leftfield electronica και κυκλοφόρησαν τους πρώτους επτά μήνες του 2026,  αποδεικνύουν περίτρανα την ακριβώς προηγούμενη διαπίστωση. Επίσης, κουβαλάνε σίγουρα έναν καλοκαιρινό αέρα:

01. Bawrut - Bawrut x Scuola Fatoma (Silencio)

Ένα από τα πράγματα που πραγματικά δυσκολεύομαι να κατανοήσω είναι το πως γίνεται σπουδαίοι σύγχρονοι καλλιτέχνες να είναι μην χαιρουν ευρύτερης αποδοχής από το κοινό. Χωρίς αμφιβολία ένας από αυτούς είναι ο Ιταλός παραγωγός και μουσικός Bawrut. 

Γνώρισα τη μουσική του Bawrut -κατά κόσμο Borut Viola - μέσα από το συγκλονιστικό full-length In The Middle, που κυκλοφόρησε από τη Ransom Note το 2022. Στο φετινό του EP, πιάνει ξανά το νήμα κοινωνικοπολιτικής ευαισθησίας, πολυπολιτισμικότητας και αντιρατσισμού που χαρακτήριζε το ολοκληρωμένο του άλμπουμ. Και μάλιστα ο Bawrut πάει ένα βήμα πιο κοντά στην ουσία: στο EP συνεργάστηκε με το αυτοοργανωμένο μη κερδοσκοπικό σχολείο Ιταλικής γλώσσας (και όχι μόνο) Fatoma, που βρίσκεται στον μεταναστευτικό οικισμό Borgo Mezzanine της Νότιας Ιταλίας. Το σχολείο παρακολουθούν μετανάστες και αδήλωτοι εργαζόμενοι στις αγροτικές γαίες της περιοχής: κυρίως μαθαίνουν ιταλικά, προσπαθώντας να βελτιώσουν έτσι τη ζωή τους. Κάποιοι από αυτούς, λοιπόν, συνεργάστηκαν με τον Bawrut, ο οποίος επισκέφθηκε το σχολείο για να πραγματοποιήσει το συγκεκριμένο project. 

Εχουμε να κάνουμε με μουσική που πραγματικά γοητεύει, προβληματίζει και τελικά σου κόβει την ανάσα. Το EP ξεκινά με την απαγγελία ενός μετανάσταση, ο οποίος αποχαιρετά την πατρίδα του την Τυνησία, σε σπασμένα αγγλικά. Η συνέχεια διέπεται από προοδευτικά κοινωνικοπολιτικά κύματα, αλλά και έναν ανατρεπτικό μουσικό ύφος: οι φωνές των ερασιτεχνών μεταναστών που συμμετέχουν, δηλαδή του Seif Eddine Bouchnak, του Ndongo, του Hatem Bouchnak και του Fares Ben Romdhane, παραμένουν ακατέργαστες, σκληρές μα και γεμάτες ευαισθησία και όρεξη για ζωή. Παράλληλα, το εξίσου πειραματικό και γκρουβάτο house στυλ που έχει διαμορφώσει ο Bawrut δανείζεται πολλά στοιχεία από τον αραβικό κόσμο και παραμένει σκονισμένo, απογυμνωμένο, γωνιώδες μα και εντελώς ανθρώπινο, όπως δηλαδή έχει φτιαχτεί και η δύσκολη, φτωχή και σίγουρα άδικη ζωή των ανθρώπων αυτών. 

Η οργή, η περίσκεψη και η αγωνία για το μέλλον, που προβάλλονται εμφατικά στο τραγούδι "Guetto" συναντούν το χιούμορ, όπως άλλωστε συμβαίνει και στην πραγματική ζωή. Πρόκειται όμως για έναν τύπο χιούμορ, ο οποίος αναποδογυρίζει την ποπ αισθητική του Δυτικού Κόσμου, αποδομώντας την πολιτισμική και ευρύτερα ιδεολογική του ηγεμονία. Ακούστε  την τρελή παρωδία με τίτλο "Hobi" και θα καταλάβετε… 

Το συνεργατικό EP του Bawrut με τη Scuola Fatoma μάλλον μπαίνει στο νο1 των κυκλοφοριών του 2026 εώς τώρα. 

02. Vakula - Times (Oath)

Ο Vakula φέτος έχει ήδη κυκλοφορήσει τέσσερα EPs, μια κορύφωση -θα έλεγα- της προσπάθειας του να επανέλθει δυναμικά στον χώρο της leftfield electronica.

Κατά τη γνώμη μου, το καλύτερο από αυτά είναι το Times, που κυκλοφόρησε στη δισκογραφική Oath με έδρα την Κωνσταντινούπολη. Έχουμε μια σειρά τεσσάρων ορχηστρικών σε ύφος breaks, drum n bass και ambient house, τα οποία μεταφέρουν ευκολα τον ακροατή σε ένα σύμπαν αρχέγονης και μαζί αέρινης γαλήνης, σε μια αβέβαιη ανάμνηση μιας σοφίας και μιας αυτοπεποίθησης, τις οποίες καλούμαστε να αναζητήσουμε στον -παρελθοντικό ή μελλοντικό μας- χρόνο. Βέβαια, το χορευτικό στοιχείο είναι παρόν, καθώς δίνεται ιδιαίτερη σημασία όχι μόνο σε ένα προσεκτικά υφασμένο πλέγμα από synths και ηλεκτρονικά εφέ, αλλά και σε βαθιές μπασογραμμές και πολύπλοκα beats. 

O κ. Mikhaylo Vityk αποδεικνύει ότι, αν και βρίσκεται χαμένος στον κόσμο της τέχνης του -ή, μάλλον, εξαιτίας αυτού- παίζει ψηλά στον χώρο τόσο των μεταμεσονύκτιων ποιοτικων dancefloors, όσο και των θερινών decks πλάι στο ηλιοβασίλεμα.  

03. Session Victim - The Disconnect (Rhythm Section)

Το αγαπημένο ντουέτο των Γερμανών Session Victim (Hauke Freer & Matthias Reiling) επέλεξε πολύ σωστά να κυκλοφορήσει το νέο του EP The Disconnect στη δισκογραφική Rhythm Section του Bradley Zero. Για ακόμη μια φορά στη μουσική τους πορεία, οι Session Victim προσανατολίζουν τον ακροατή στο πιο ολοκληρωμένο τεχνικά, ηχητικά και αισθητικά σύγχρονο deep house με κυρίαρχο το jazz στοιχείο. Τα ορχηστρικά tracks χαρακτηρίζονται από ένα δαιμονισμένο groove, από λιτές μελωδικές γραμμές που ξυπνάνε τη νοσταλγία και την προσδοκία, αλλά και από πολυποίκιλες και δυναμικές παρεμβάσεις πλήκτρων, κρουστών και ηλεκτρικής κιθάρας, παιγμένες από guest μουσικούς. Αυτές ακριβώς οι παρεμβάσεις αφενός φέρουν έναν jazz αέρα, αφετέρου μας θυμίζουν ότι μια φορά και έναν καιρό ο Matthias Reiling είχε αναμειχθεί στην hardcore punk σκηνή του Αμβούργου…

Θαρρώ πως μέσα από το EP τους, The Disconnect οι Γερμανοί πρωτοπόροι του deep house μάλλον καλούν εμάς, τους ακροατές, να αποσυνδεθούμε από τα  αρνητικά συναισθήματα άγχους, πίεσης και μεμψιμοιρίας που συχνά βιώνουμε και να αντιληφθούμε τη ζωή ως μία μεγάλη περιπέτεια μοιρασμένη ανάμεσα στο σκοτάδι και στο φως. 

04. Léna C. - Stimuli (Earthly Measures)

Στο μόλις δευτερο EP της (και συνολικά δεύτερη μουσική της κυκλοφορία), Stimuli, η νέα καλλιτέχνις Léna C από τη Βρετάνη της Γαλλίας, δένει με λυρισμό, ζεστασιά και ρυθμική δεινότητα ένα downtempo που φέρνει στο νου ακόμα και τις συλλογές Buddha Bar, συνδυασμένο με επιλεγμένες μουσικές παραδόσεις της Αφρικής. Τα προσεγμένα της σε μελωδικό, ενορχηστρωτικο και ηχητικό επίπεδο tracks, επικεντρώνονται στο είδος του zouk της Γουαδελούπης (όπως ομολογεί η ίδια), αλλά και στην παράδοση gnawa του Μαρόκου (όπως συμπεραίνω εγώ). Όμως η Γαλλίδα φίλη μας αποφεύγει με βεβαιότητα την παγίδα της πολιτισμικής ιδιοποίησης. Κι αυτό κυρίως επειδή η Léna C κατορθώνει να εκφράσει, σε ένα σαφές chill out κλίμα, μια ουσιαστική διάσταση της αφρικανικής μουσικής, αλλά και κάθε καλλιτεχνικής έκφρασης που ζει κοντά στην παράδοση: αυτό το πάντρεμα αναμεσα στον αρχέγονο πυρήνα και σε μια τέχνη δουλεμένη με βαθιά ευαισθησία. 

Προφανώς οι προσδοκίες μας για τις επόμενες κυκλοφορίες της παραγωγού από τη Βόρεια Γαλλία είναι ιδιαίτερα υψηλές.

 05. Photay & United Freedom Collective - Always Cosmic (Multi Culti)

Αυτή η πρωτότυπη βρετανική κολεκτίβα μουσικών και παραγωγών, που παράλληλα έχουν και την ιδιότητα του ψυχολόγου (!) έχει απασχολήσει το Aeromusik blog και στο παρελθόν, εξαιτίας τόσο της δική της ηλεκτρονικής εκδοχής της brit jazz, όσο και της πολιτικοκοινωνικής και οικολογικής διάστασης της δουλειάς της. Σε αυτό το EP οι United Freedom Collective συνεργάζονται με τον Photay, μια από τις δυνατές και πιο προσωπικές φωνές στη σημερινή ηλεκτρονική σκηνή, o οποίος δημιουργεί ουσιαστικά μία σειρά από remixes/ edits στο τραγούδι τους “Always Open”, με τραγουδιστή τον Falle Nioke. 

Στο βασικό remix του Photay, που ανοίγει και το EP, έχουμε ένα άκρως χορευτικό και ατμοσφαιρικό blend από breaks, αραβική μουσική και acid house. Μιλάμε για υψηλό επίπεδο ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής που παραπέμπει στα ένδοξα 90s, επιτυγχάνοντας ένα κλίμα street αλητείας, μελωδικότητας και κοσμικού trip. Τα υπόλοιπα tracks ακολουθούν στο ίδιο μοτίβο, αποτελώντας ιδανικές επιλογές για DJs που επιδιώκουν μια προσωπική σφραγίδα στα sets τους, αλλά και για απαιτητικούς ακροατές.

πηγή εικόνας

Μουσική: ένα καύσιμο αντίστασης στα simulacra του σήμερα

Οι μουσικές κυκλοφορίες του 2026, όπως άλλωστε και κάθε χρονιάς, τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα και όσο μπορώ, ξεδιαλύνω όσες εκτιμώ ως αξιόλογες, ώστε να παρουσιαστούν με μια "αφηγηματική" σειρά στη λίστα Music is my fuel. 

To καλοκαίρι σιγά-σιγά κάνει την εμφάνισή του, ο καιρός φτιάχνει, συνεπώς το άλλωστε θερινό μας γούστο στη μουσική αναμειγνύεται πιο βαθιά με την περιρρέουσα κλιματική ατμόσφαιρα. Από την άλλη πλευρά, οι μουσικές επιλογές και αυτής της λίστας θεωρώ πως αντιτάσσονται αρκετά στην πολιτική, κοινωνική και πολιτισμική περιρρέουσα ατμόσφαιρα, η οποία κατακλύζεται από τον πόλεμο και τη βία, τις φασίζουσες πολιτικές και την αδιαφορία του μέσου πολίτη, αλλά και από την κυριαρχία της AI και της κοινωνικής δικτύωσης σε επίπεδο προβληματικό. 

Kαλλιτέχνες που εμπεριέχονται σε αυτό το playlist, όπως ο Nightmares on Wax, o Larry Heard/ Mr. Fingers, ο Superpitcher, ο Anchorsong, οι Payfone, ο Prins Emanuel, εμπιστεύονται χωρίς ανασφάλειες το έργο τους και την καλλιτεχνική δύναμη της μουσικής εν γένει. Έτσι, δεν καταφεύγουν σε μέσα promotion, όπως αυτά που ανέδειξε πρόσφατο άρθρο του Guardian:  εταιρίες marketing δημιουργούσαν ψεύτικα διαδικτυακά προφίλ οπαδών indie συγκροτημάτων ώστε να τα προωθήσουν! Προφανώς, έχουμε να κάνουμε με μια τακτική, ένα μεταμοντέρνο simulacrum, που, όχι μόνο τραυματίζει την ανεξάρτητη σκηνή, αλλά και φανερώνει έλλειψη σεβασμού στο ίδιο το ακροατήριο. 

Βέβαια, το playlist για το οποίο μιλάμε εδώ ανήκει στο Spotify, που χαρακτηρίζεται από μία σωρεία προβληματικών και σκοτεινών ακόμα πλευρών, ωστόσο έχω την πίστη πως οι ακροάτριες και οι ακροατές που παιδεύονται -δηλαδή γουστάρουν τόσο την παιδεία όσο και το παίδεμα- έχουν την ικανότητα να αξιοποιούν τα media και όχι να χειραγωγούνται από αυτά. 

Ο Μάης είναι εδώ, το καλοκαίρι πλησιάζει: ακούμε μαγικές μουσικές και αντιστεκόμαστε σε κάθε αντιδημοκρατική τάση, άρα και σε αυτή την τεχνοκρατική λογοκρισία της ελεύθερης ανάσας μας. 

Στη φωτογραφία ένα mural του καλλιτέχνη Millo στη Βαρκελώνη. 

Η μουσική είναι το καύσιμο μου: 2026 // επεισόδιο 1ο

Επανερχόμαστε με το πρώτο "επεισόδιο" του 2026 από τη μουσική σειρά Music is my fuel, η οποία ξεκίνησε το 2022. Θα ακούσετε επιλεγμένα τραγούδια και ορχηστρικά tracks που κυκλοφόρησαν τους τρεις πρώτους μήνες του 2026, από ένα εύρος ειδών και υφών, που αγαπάμε: downtempo, deep house, disco αλλά και κάπως ψυχεδελική τζαζ. Βέβαια δεν λείπει και η επιρροή από τις λεγόμενες "μουσικές του κόσμου", ειδικότερα από τις τεράστιες παραδόσεις της Αραβίας και της Ινδίας. 

Μουσική της εποχής μας, με μνήμες του χθες. Μουσική που κινεί νου, συναισθήματα και  σώματα! 

Καλή ακρόαση!

Terra Cognita

Κάθε Τρίτη, 21.00-22.00 στον Nova FM 106 μεταδίδεται η εκπομπή Terra Incognita, στην οποία επιλέγω μουσικές συνδυάζοντας jazz fusion, electronica και, τη λεγόμενη, world music, ένα είδος που ουσιαστικά αποτελεί αποτέλεσμα της οριοθέτησης και της εξουσιαστικής οπτικής των παντοδύναμων δισκογραφικών των 80s. Βέβαια, στην εκπομπή γίνεται απόπειρα να ξεπεραστεί αυτή η ως ένα μεγάλο βαθμό αποικιοκρατικής κληρονομιάς λογική και να αναδειχθεί η αξία της πολυπολιτισμικότητας και της αλληλεγγύης των λαών. 

Το αυτοσχεδιαστικό DJ set που ακολουθεί, διακατέχεται από την ίδια νοοτροπία και μάλιστα ακόμα πιο συνειδητά, εξ ου και ο τίτλος: Terra Cognita. Ο κόσμος όλος αποτελεί ένα τόπο ανακάλυψης, ταξιδιών, συναντήσεων και αλληλεγγύης, ένα καταφύγιο, στην τελική μια γνωστή - άγνωστη γη, όπου οι μισαλλόδοξοι άνθρωποι δεν χωράνε. 

Τα transitions δεν είναι πάντα τέλεια, αλλά θεωρώ πως η επιλογή των κομματιών και η ροή μετράνε.

PLAYLIST

01. Arsenal - Angola

02. Mike Fabulous - Parting Is (Such Sweet Sorrow)

03. Sidi Bou Said - Babbaluci

04. Tony Esposito - L'Eroe di Plastica

05. De Noko - My Africa My Home (Bleepolar Remix)

06. Cut Chemist - The Garden

07. Spaccanapoli - Siente Munacie'

08. Etxegina - Ardiendo de Esperanza

09. The Doors - My Wild Love (Rooteo & Mahura 7 Minutes Of Wild Love)

10. Poeji - Sain Bod

11. Jaakko Eino Kalevi - Salattu Maailma

12. No Name Project - Adicto

13. Rodolphe Burger - One Two Three

14. Spjärnsvallet - Mali

15. Vieux Farka Toure & Khruangbin - Tongo Barra

16. Thievery Corporation - The Richest Man In Babylon (Manati Rework)

Ο πίνακας είναι δημιουργία της by Yuko Hosaka

20 άλμπουμ για το 2025 | #13: King Garcia - Hamelin (ViciSolum Records)

Στο ντεμπούτο άλμπουμ τους, οι King Garcia, οι οποίοι αποτελούνται από έμπειρους μουσικούς της εγχώριας σκηνής, κατορθώνουν ένα ήχο μεθυστικό, όπως αυτός που θα δημιούργησε ο αυλητής στο γνωστό παραμύθι των αδερφών Γκριμ. Φανταστείτε τις ογκώδεις κιθάρες, το στακάτο και τεχνικό rhythm section και τα διαστημικά synths, που φέρνουν κοντά τους God is An Astronaut, τους ύστερους Porcupine Tree και τους Queens of the Stone Age, να συναντούν κλαρίνο, γκάιντα, τρομπέτα και παραδοσιακά κρουστά! Το εξώφυλλο είναι ιδιαίτερα δηλωτικό του ήχου της μπάντας: μέσα από την απλότητα, ακόμα και την ταπεινότητα- μερικά παιδιά παίζουν με σαπουνόφουσκες στην ύπαιθρο- σταδιακά και κινηματογραφικά ξεδιπλώνεται η διονυσιακή  δύναμη αυτού του ορχηστρικού “παραδοσιακού ροκ” των King Garcia. Οι Socrates Drank the Conium θα ήταν περήφανοι. 

Κλικάροντας την εικόνα του εξωφύλλου, ακούτε ολόκληρο το άλμπουμ.

Απολογισμός των ακροάσεων του 2024: 10 LPs

Μετά από την παρουσίαση των 10 EPs και singles του 2024, περνάμε δίχως καθυστέρηση στα LPs:

(H εικόνα του κάθε εξωφύλλου αποτελεί link για το αντίστοιχο άλμπουμ)

10. Monoplay - Nine Lives

Ο πολυταξιδεμένος Ρώσος τραγουδοποιός βρίσκει μια αρκετά δική του μουσική γλώσσα, κάπου ανάμεσα στο downtempo και το microhouse, για να μας διηγηθεί  ιστορίες, οι οποίες διέπονται από την ίδια μελαγχολία, είτε αν (φανταζόμαστε πως) εξελίσσονται στις μεγαλουπόλεις  της καπιταλιστικής Δύσης, είτε σε εκείνες του μετασοβιετικού κόσμου.

09. Khirki - Κυκεώνας

Με αυτό το δεύτερο full -length τους, οι δικοί μας Khirki σερβίρουν ένα μοντέρνο, μελωδικό και γκρουβάτο metal, που εμπλουτίζεται με αναφορές στο κλασικό heavy rock, καθώς και με καίρια ανοίγματα στην ελληνική παραδοσιακή μουσική. Δίκαιη, λοιπόν, η μεγάλη τους επιτυχία. 

08. Starsiren - All Dust

Στο αφιέρωμα μας σε μερικές από τις πιο συναρπαστικές trip hop κυκλοφορίες του 2024, αναφερθήκαμε και στους Starsiren. Το ντουέτο από τη Georgia των ΗΠA κυκλοφόρησε ένα ντεμπούτο σκοτεινού ως και goth μα εξίσου soulful trip hop, που ακούγεται απνευστί. 

07. Common & Pete Rock - The Auditorium Vol. 1

Δύο βετεράνοι του καλού αμερικάνικου hip hop συνεργάζονται σε ένα άλμπουμ δυναμίτη: ο Common δίνει ένα εξίσου δυναμικό και μελωδικό ραπ ρεσιτάλ, θίγοντας σημαντικά κοινωνικά προβλήματα, ενώ ο Pete Rock δομεί μια παραγωγή γεμάτη τόσο τεχνική όσο και συναίσθημα. Παράλληλα, αμφότεροι οι συμμετέχοντες στηρίζονται αλλά και προάγουν σφαιρικά την αφροαμερικανική κουλτούρα. Αυτό το hip hop αγαπάμε. 

06. VA - Chill Pill Vol. VI

Το έκτο μέρος της συλλογής Chill Pill συγκεντρώνει tracks λιγότερο ή περισσότερο νέων εκπροσώπων του chill out και του Balearic, οι οποι@ ανεβάζουν τον πήχη σε ένα υπο-είδος που συχνά σχετίζεται με αδιάφορες συλλογές για κυριλέ beach bar και ξενοδοχεία, μπλέκοντας το με krautrock, ambient house, bass music και γενικώς την πιο απρόβλεπτη όψη της ηλεκτρονικής μουσικής. 

05. Viive - Sen J​ä​lkeen Kun

Η Riika Suutari και ο  Antti Niiranen από τη Φινλανδία, πολύ καλοί φίλοι μεταξύ τους, αποφάσισαν να μοιραστούν το μουσικό τους όραμα, με αποτέλεσμα ένα πραγματικά μαγευτικό πάντρεμα ανάμεσα στην χαμηλόφωνη τζαζ και στην ακουστική folk, το οποίο αποπνέει αλλόκοτο λυρισμό και ορεσίβια ελευθερία.  

04. Floating Points - Cascade

Ο κύριος Samuel Shepherd αποτελεί, για μένα, τον μπροστάρη της leftfield electronica σήμερα. Στο Cascade επανέρχεται στην dance, μαστορεύοντας ένα άλμπουμ εκρηκτικό, μα και γεμάτο με συγκίνηση, δείχνοντας παράλληλα τον σωστό δρόμο για το συγκαιρινό techno και house, το οποίο δεν λησμονεί γόνιμες επιρροές ακόμα και από το πιο μακρινό πειραματικό του παρελθόν. 

03. Conifère - L'Impôt du Sang

Αυτό το άλμπουμ το άκουσα φέτος περισσότερες φορές από κάθε άλλο, ανεξαρτήτως είδους, για αυτό και του αφιέρωσα ένα long-read. Έχουμε να κάνουμε με επικό, ατμοσφαιρικό και μελωδικό black metal πρώτης γραμμής, με κεφάτες (crust) punk ενέσεις, αλλά και υφέρποντα folk μπολιάσματα. Οι στίχοι ξετυλίγουν το νήμα ουσιαστικών προβληματισμών σχετικά με το ιστορικό παρελθόν. 

02. Gatt & Shoaib Kaminpour - Over The Oceans

Νιώθω ότι ο  Ιρανός κιθαρίστας και συνθέτης Shoaib Kaminpour έκανε αυτό το άλμπουμ δώρο προσωπικά σε μένα, ώστε να αντιμετωπίζω, έστω λίγο πιο ψύχραιμα, εκείνες τις στιγμές που ο φόβος και η αβεβαιότητα γυρνάνε δύσκολα σε προσδοκία και φως. Παράλληλα, το Over The Oceans είναι διαποτισμένο από τον ιστορικό πόνο του ιρανικού λαού. Σε μουσικό επίπεδο, το post-rock των Gy!be συνδυάζεται με το singing-songwriting, την avant-jazz καθώς και με τη μακρά ιρανική - περσική παράδοση. Ένα άλμπουμ πολύ κοντά στο αριστούργημα, το οποίο αποδεικνύει πως, όπως λέει και φίλος μας ο Σωκράτης, “το πιο βαθύ σκοτάδι είναι πριν την αυγή”. 

01. Procida Ritual Project - Misteri

Το συγκεκριμένο άλμπουμ αρχικά στήθηκε, ώστε να παρουσιαστούν, με κάποια μουσική επεξεργασία, field recordings τα οποία πραγματοποιήθηκαν το 2022 στο νησί της Procida, με θέμα αποκλειστικά τοπικά Καθολικά δρώμενα και έθιμα, τα οποία ωστόσο διακρίνονται από μουσουλμανικές επιδράσεις και προχριστιανικές μνήμες. Στην ουσία, όμως, αυτό το πρωτογενές υλικό μεταβάλλεται σε ένα από τα κεντρικά νήματα που υφαίνουν το κορυφαίο αυτό άλμπουμ, όπου η άποψη των Dead Can Dance για τις μουσικές του κόσμου συναντά το downtempo και το dub. Τελικά, το Misteri των Procida Ritual Project -project του μουσικού και παραγωγού Pier Paolo Porcari, μέλους των σπουδαίων Almamegretta- αποτελεί ένα μουσικό έργο πολιτισμικού και ανθρωπολογικού βάθους, παράλληλα όμως ακούγεται εύκολα, ξανά και ξανά. 

Στο πρώτο μέρος των best του 2024 έγραψα πως οι περισσότερες από τις μουσικές κυκλοφορίες που επιλέχτηκαν έχουν μια κοινωνικοπολιτική διάσταση, κάτι που ισχύει, αρκεί να αντιληφθούμε τον πολιτισμό/ την κουλτούρα ως ένα σύνολο ή ως ένα σύστημα, αν θέλετε, που αγκαλιάζει κάθε πλευρά της ανθρώπινης ζωής, από την υψηλή τέχνη ως την ποπ κουλτούρα και από την πολιτική ως τη μαγειρική. Κάτω από αυτή την οπτική, στις καλλιτεχνικές δράσεις, όπως είναι στην περίπτωση μας η μουσική, βράζουν δυνάμεις πολιτικής, νοοτροπίας και ιδεολογίας. 

Έτσι, λοιπόν, βλέπουμε πως οι επιλεγμένες κυκλοφορίες διαπερνώνται από κάποια κοινά νήματα άρα, κατά κάποιο τρόπο, μπορούν να ομαδοποιηθούν: πρώτο νήμα η αναδιαπραγμάτευση του ιστορικού παρελθόντος και της εντόπιας/ εθνικής πολιτισμικής μνήμης, η εμπλοκή τους με τον μύθο και η σκιά τους στο σήμερα, δεύτερο νήμα η προβολή της διαπολιτισμικής επαφής ως ένα αδιαμφισβήτητα θετικό φαινόμενο και τρίτο νήμα η σημασία της συνεργασίας και κατ' επέκταση της συντροφικότητας. Και οι τρείς αυτές τάσεις κοντράρουν κυρίαρχες ιδεολογικές τάσεις των ημερών μας, ειδικότερα, την αίσθηση του διαρκούς παρόντος και τη λησμονιά του παρελθόντος, έπειτα τον σωβινισμό και τον ρατσισμό και τέλος, την αντίληψη της ατομικής επιτυχίας και του σκληρού ανταγωνισμού, αντίστοιχα.

Κάπως έτσι, η μουσική δημιουργία μα και ακρόαση συντελεί σε ένα καλύτερο αύριο. 

Η εικόνα αποτελεί έργο του Nikolai Lutohin

Απολογισμός των ακροάσεων του 2024: 10 EPs & singles

Θα ξεκινήσω τον καθιερωμένο πλέον απολογισμό των μουσικών ακροάσεων της χρονιάς με μια εξίσου χρόνια διαπίστωση: όπως και στο τέλος του κάθε έτους, έτσι και στο φινάλε του 2024 ένιωσα πως, πρώτον, δεν άκουσα τόση μουσική όση θα ήθελα και δεύτερον δεν άκουσα αρκετά όσες από τις κυκλοφορίες αγάπησα περισσότερο. Παρόλα αυτά, η τέχνη της μουσικής στάθηκε για ακόμα μια φορά ένα σταθερός σύντροφος το ‘24. Συνεπώς, οι δύο λίστες των μουσικών κυκλοφοριών του έτους δεν διακατέχονται από καμία απαίτηση αντικειμενικότητας, αντιθέτως, χωρίς πλέον ψευδαισθήσεις, καταγράφουν ό,τι βλέπουν “τ’ άγρυπνα μάτια της ψυχής” που λέει κι ο ποιητής. Δηλαδή, τα 10 EPs/ singles (παρουσιάζονται σε αυτή την ανάρτηση) και 10 full-length άλμπουμ (θα παρουσιαστούν στην επόμενη) του 2024 έχουν επιλεχθεί βάσει των εξής σκέψεων:

α. Συμπεριλήφθηκαν δουλειές ή, καλύτερα, δημιουργίες που με συντρόφευσαν συναισθηματικά σε μία ομολογουμένως περίεργη χρονιά, με πολλά κι έντονα ups & downs, αλλά ακόμα περισσότερα μου έδωσαν τη δύναμη για καλύτερη σκέψη και πράξη.

β. Προσπάθησα να εντάξω και κυκλοφορίες που ανακάλυψα, περισσότερο ή λιγότερο μόνος μου, δηλαδή μέσω ψαξίματος στο Bandcamp π.χ. ή μετά από ξεψάχνισμα στις προτάσεις του Spotify και επομένως δεν εντοπίστηκαν σε άλλες λίστες του 2024, προς το παρόν τουλάχιστον.

γ. Έγινε μια απόπειρα για υπέρβαση του διπόλου mainstream vs. indie/ underground, ωστόσο η τάση προς τον πρώτο πόλο οπωσδήποτε παραμένει. 

δ. Φυσικά, εντός των λιστών θα βρείτε κυκλοφορίες που πετυχαίνουν, κατά τη γνώμη μου, δύο στόχους: i) να προτείνουν φρέσκα στιλ ή στιλιστικά υβρίδια και ii) να έχουν να πουν κάτι (οι περισσότερες από αυτές) για το κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι που μας κλωθογυρίζει. 

Ας ξεκινήσουμε με τα EPs & singles 

(H εικόνα του κάθε εξωφύλλου αποτελεί link για το αντίστοιχο άλμπουμ)

10. Caral - Lo Oscuro

Το ντεμπούτο EP του Caral από το Μπουένος Άιρες εμπεριέχει ένα ορχηστρικό downtempo reggaeton προικισμένο με ονειρική ατμόσφαιρα, αλλά και το ηχόχρωμα της φιλόξενης μποέμικης λαϊκότητας του tango.

09. Michael Sebastian & Friends - Move

Ο κιθαρίστας M. Sebastian τζαμάρει με την παρέα των καλλιτεχνικών του συνοδοιπόρων, με το αισιόδοξο ψυχολογικώς αποτέλεσμα να κινείται κάπου ανάμεσα στην jazz-pop του Tom Misch, τον urban ήχο του US hip hop και soul και τις πάντα ζωτικές αφρικάνικες ρίζες. 

08. Evening News - New World

Νέα μπάντα από την Αυστραλία στην παρθενική της κυκλοφορία ακολουθεί τα βήματα των Mildlife, προσθέτοντας μια πινελιά dance -να πούμε house; να το πούμε IDM;- σπιρτάδας στο εντελώς ενδιαφέρον μοντέρνο funky-jazz-fusion υβρίδιο που έχει μαγειρέψει. 

07. The Clean Trip - The Clean Trip

Σε αυτό το project, o κιθαρίστας Max Essa συνεργάζεται με τον παραγωγό David Harks για να μας χαρίσουν ένα μπουκέτο μοντέρνων balearic tracks, με ρυθμούς ράθυμους, ονειρώδεις μελωδίες που νοσταλγούν τα 80s και μια υφέρπουσα ροκ αλητεία.

06. MF Tomlinson - We Are Still Wild Horses Remixed

Έμαθα τον τραγουδοποιό MF Tomlinson μέσα από αυτό το EP, στο οποίο νέοι παραγωγοί ρεμιξάρουν κάποια τραγούδια του περσινού του άλμπουμ. Αν έχετε λατρέψει το remix των Beyond the Wizards Sleeve στο Roscoe των Midlake, ακούστε αυτή τη δουλειά!

05. Infra Disco - Aqua Cheta

To Aqua Cheta αποτελεί μια λυρική αποτύπωση της μαγείας του νερού - μάλιστα στη βινυλιακή έκδοση το κάθε ορχηστρικό track συνοδεύεται και από ένα σύντομο ποίημα. Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι, ενώ το EP ξεκινά όμορφα αλλά σε ένα τυπικά balearic ήχο, όσο προχωρά εμπλουτίζεται με στοιχεία jazz, latin και αραβικής μουσικής. 

04. ddwy - Spinning Stones

Το ντουέτο των ddwy αποτελείται από την τραγουδίστρια nangi και τον παραγωγό Inner Totality. Πέρσι κυκλοφόρησαν το full-length ντεμπούτο τους , το οποίο είχα βρει ενδιαφέρον, αλλά κάπως αδύναμο. Φέτος όμως, με αυτό το EP έχουν σαφώς βελτιωθεί, στήνοντας ένα προσωπικό στιλ, το οποίο θα χαρακτήριζα ως midtempo minimal kraut tribal trance… 

03. Vakula & LG - Dipsync

Ο Ουκρανός Vakula μετα από μια σειρά μακρόσυρτων άλμπουμ με τελετουργικό new age, επιστρέφει δυναμικά, σε συνεργασία με τον νέο παραγωγό LG, με συγκλονιστικό techno, σφραγισμένο με βαθιές μνήμες της kosmische σκηνής. 

02. Birdsnake - Birdsnake Begins

Για το ντεμπούτο EP αυτής της τρελής μελβουρνέζικης παρέας -μέλος της παίζει και στους προαναφερθέντες Evening News- έχουμε ξαναγράψει εδώ. Οπότε, απλά να σημειώσω πως έχουμε να κάνουμε με krautrock επιρροής dubby trip hop, το οποίο ανοίγεται σε μια, αξιοσημείωτα δεμένη, περιπετειώδη εξέλιξη. 

01. Sidi Bou Said - Sidi Bou Said

Το ντουέτο των Sidi Bou Said αποτελείται από τους Μιλανέζους Paolo Russi (μέλος των Discojuice) και Marco Lanfranchi. Στη σαγηνευτική τους μουσική, επιστρατεύουν ένα ύφος που γνωρίζουν καλά, δηλαδή ένα μίγμα από balearic disco και deep house, για να αναπαραστήσουν την πολυπολιτισμικότητα της τυνησιακής πόλης Sidi Bou Said, όπου συναντιούνται μοναδικά η ευρωπαϊκή και η αραβική Μεσόγειος. Συνεπώς οι εντονότατες και αρχέγονες, θα έλεγα, νοτιοϊταλικές και βορειοαφρικανικές επιρροές απογειώνουν το σκηνικό με τρόπο ανεπανάληπτο.

Δέκα μουσικές επισκέψεις από το 2024: μέρος β'

Η πρώτη βεγγέρα των μουσικών μας καλεσμένων για το 2024 πραγματοποιήθηκε εδώ. Πάμε στο μέρος β', όπου ακόμα πέντε δια ζώσης/ διαδικτύου φίλ@, αλλά και άνθρωποι χωμένοι ως τα μπούνια στο σύμπαν της μουσικής, επιλέγουν 5 αγαπημένες τους κυκλοφορίες από τη χρονιά, γράφοντας ένα σύντομο κείμενο για την πρώτη τους επιλογή. Σε αυτό το β' μέρος, τα bio των συμμετεχόντων είναι γραμμένα από τ@ς ίδι@ς, ενώ η σειρά της παρουσίασης τους είναι αλφαβητική βάσει του ονόματός τους.

01. Δημήτρης Αυγέρος

Ο Δημήτρης Αυγέρος είναι εραστής της Μουσικής από τις αρχές των 80s. Δημοσιογράφος, DJ, ραδιοφωνικός παραγωγός και συνιδρυτής -πριν από 10 χρόνια- του Home Radio 89.1 στη Χαλκίδα όπου κάνει κάθε πρωί τις εκπομπές του, φυσικά χωρίς playlists και μουσικές παρωπίδες.

1. Glass Beams - Mahal

Οι Αυστραλοί Glass Beams ήταν, κατά τη γνώμη μου, το πιο σημαντικό μουσικό breakthrough του 2024. Έχοντας ηχογραφήσει μέχρι σήμερα μόλις δύο EP, κυκλοφόρησαν το δεύτερό τους το Μάρτιο για λογαριασμό της-πάντα σπουδαίας- Ninja Tune, δημιουργώντας ένα τεράστιο hype γύρω από το όνομά τους, όχι μόνο χάρη στον υπέροχο ήχο τους, αλλά και στη μοναδική τους αισθητική -ακόμη και το τόσο προσεγμένο styling τους- και τα ξεχωριστά live τους που έγιναν sold out οπουδήποτε έχουν εμφανιστεί, χωρίς ν' αποκαλύπτουν ποτέ τα πρόσωπά τους. Ευτυχώς, θα τους δούμε το καλοκαίρι και στην Αθήνα. Το "Mahal", ήταν για μένα το απόλυτα εθιστικό track του 2024.

2. Raphael Schoen - Sometimes I miss you

3. Jack J - Wrong again

4. Metronomy - Nice town

5.  Killowen - Rita Ora

02. Δημήτρης Λιλής

Ο Δημήτρης Λιλής είναι Marketing Manager της Warner music στην Ελλάδα, resident DJ στα Wild Poppies, Pharaoh (vinyl only sets) , Κύριος (Πλ. Μαβίλλη)  και σαν ραδιοφωνικός παραγωγός έχει στο παρελθόν συνδεθεί με σταθμούς όπως Athens Voice radio, Off Radio και προσφάτως με το Fade.radio. Από τα μέσα των 00s δεν έχει σταματήσει να τροφοδοτεί με μουσικά κείμενα και τελευταία με podcast τον φορέα εναλλακτικής μουσικής από τον ιστότοπο avopolis.gr

1. Charli XCX - Brat 

Θα αρκούσε να γράψω την λέξη BRAT 100 φορές για να δικαιολογήσω το πιο ανατρεπτικό ποπ κόνσεπτ της χρονιάς. Όσοι μεγαλώσαμε με το περιοδικό ΠΟΠ & ΡΟΚ  μάθαμε ότι η ποπ των Pet Shop Boys δεν ήταν guilty pleasure, αλλά κυριολεκτικά ένας ολόκληρος μηχανισμός από το songwriting και την παραγωγή μέχρι το marketing όπου ο τελικός στόχος της ήταν να βάλει υποσυνείδητα στις μάζες αυτό που γενικευμένα θα λέγαμε “καλή” μουσική. Και αυτό ακριβώς συνέβη στην περίπτωση του Brat. Καλογραμμένα αλλά όχι καλογυαλισμένα κομμάτια συνδέθηκαν με την πιο out of the box καμπάνια της χρονιάς και γέννησαν ένα φαινόμενο για την ποπ κουλτούρα, που ναι μεν, από το underground μέχρι το big indie φάσμα ίσως είχε εκατοντάδες άλλους ακόμα και καλύτερους δίσκους σε συναγωνισμό, αλλά η ποπ αμεσότητα του υπήρξε καταλύτης για να καπελώσει την 1η θέση. Ναι, μέσα στο 2024 έγινα από αυτούς που προτιμούν έναν σχετικά καλό δίσκο με καλό branding, παρά έναν σπουδαίο μουσικά δίσκο με φτωχό ή μη επαρκώς φροντισμένο περιτύλιγμα. 

2. Tyler The Creator - Chromakopia

3. Clairo - Charm 

4. Fred Again.. - Ten Days

5. Floating Points - Cascade

03. Κλαίρη Σπερελάκη

Το ταξίδι της μουσικής μου ξεκίνησε από το βρεφικό μουσικό κουτί στην κούνια μου σαν μωρό και συνεχίστηκε με τις μουσικές των Πειρατικών σταθμών στα Χανιά που ήταν παράνομοι χωρίς άδειες και κυνηγούνταν , όμως έδιναν την ευκαιρία στον καθένα μας να ακούσει , να δώσει αφιερώσεις στα φιλαράκια του και στην καψούρα του απολαμβάνοντας τα μουσικά του γούστα . Μουσική εκπομπή στην τηλεόραση άκουγα τον Γιώργο Γκουτη από το 1982 με την εκπομπή του Μουσικοραμα που στις τρεις πρώτες εκπομπές ονομαζόταν "Μουσική πόπ" και μετά "Μουσικοραμα".

 

Στο ραδιόφωνο είχαμε τον Γιάννη Πετριδη , τον Ακη ´Εβενη και στον τύπο είχαμε τη δυνατότητα μέσω του "Ποπ και Rοκ" περιοδικού, αλλά και άλλων, να ενημερωθούμε για την πορεία της μουσικής σκηνής . Όλα αυτά πρώιμα χρόνια της εφηβείας μας έδωσαν μουσικές αποκαλύψεις για συγκροτήματα και μουσικούς που αν δεν τα ακούγαμε και διαβάζαμε θα είχαμε παντελή άγνοια .. Έτσι καλλιεργήθηκε μουσική παιδεία και η χημεία μας με αυτή μας έσωσε από λογής λογής σκουπίδια που και σήμερα δρουν ανενόχλητοι στη μουσική. H δεκαετία του 60-70 για μένα είναι η πιο παραγωγική μουσικά σκηνή που έφερε στο φως δεκάδες συγκροτήματα και μουσικούς πολύ αξιόλογους . Βέβαια, τώρα ακούω απ' αυτά ότι δεν είχα πάρει χαμπάρι τότε, γιατί δεν ήταν εμπορικά και δεν προωθούνταν από κανένα... 

Σήμερα έχω βρει την ψυχική μου υγεία και το δρόμο μου στη μουσική και δυστυχώς δεν με πείθουν οι σημερινοί αλλά ούτε και το παίξιμο των λογιών λογιών ντι τζέι μ' ένα στικάκι να βάζουν μουσικές στα μαγαζιά. Να τονίσω ότι είχα καλούς δισκοθετες μέντορες και τότε και τώρα αλλά αυτό που μετράει είναι η  προσωπικότητα του καθενός μας και τι είδους φωτιές ανάβουν στις ψυχές μας όπου ανάλογα καλλιεργούμε

1. Molchat Doma - Belaya  Polosa

Με τυμπανοκινητο μίγμα post-punk, coldwave και dark synthpop επιρροές των 80s, οι φίλοι μας κατάγονται από το Μινσκ της Λευκορωσίας. Στίχοι για την καταπίεση τη ζωή και τη μοναξιά έγιναν γνωστοί από ένα πρώην κομμουνιστικό κράτος  Ο τραγουδιστής Egor Shkutko, o Roman Komogortser στην κιθάρα το συνθεσάϊζερ και drum machine και o Palev Kozlov στο μπάσο και συνθεσάϊζερ ξεκίνησαν να συνθέτουν το 2017. Επιρροές από την εποχή της Περεστρόικα και από γνωστά γκρουπάκια πανκ και synth pop staples Καλλιώρα σαν τους Depeche Mode , Human League κ α φανερώνουν ομοιότητες αλλά η χροιά τους είναι αναγνωρίσιμη μόλις τους ακούσεις τους αγαπάς κιόλας.

Η "Belaya Polosa" είναι το τέταρτο ολοκληρωμένο έργο τους για το 2024  με επιρροές απο το EBM , το trip hop της δεκαετίας του 90 με ελάχιστο post-punk. Με τον καιρό, τα δύο πρώτα άλμπουμ κέρδισαν δημοτικότητα από το Γιουτιουμποφωνο και το Bandcamp και στη συνέχεια μέχρι το 2019 κέρδισαν πάνω από δύο εκατομμύρια ακροατές μέσω των άλμπουμ τους.

2. Hermanos Gutiérrez - Sonido Cosmico

3. Four Tet - Three

4. Ray LaMontage - Step into your power

5 Berlioz - Open this wall

 

04. Κωστής Παπαθανασίου

Μ' αρέσει η πολύ η μουσική. Προσπαθώ να ακούω όσο το δυνατόν περισσότερη. Μ' αρέσει επίσης να συζητάω για την μουσική, να διαβάζω για αυτήν και τελικά να ανακαλύπτω καινούρια (για μένα) πράγματα από το παρόν και το παρελθόν. Μ' αρέσει επίσης να αγοράζω μουσική αλλά αυτό είναι μάλλον μειονέκτημα 

(Ο Κωστής -που μας έρχεται από Θεσσαλονίκη- κατά παράβαση του κανόνος και μετά από δικό του request, έγραψε από ένα σύντομο review για τις δύο πρώτες του επιλογές)

1. Griffure - Paratonnerre 

Ένα πραγματικό έργο τέχνης που ξεκινάει από τη modern classical και αγγίζει ένα απίστευτο εύρος μουσικών από την αραβική παράδοση και τα σερφαδίτικα τραγούδια μέχρι την παραδοσιακή μουσική του Auvergne της Γαλλίας, μεσαιωνικούς θρησκευτικούς ύμνους και τη soul.

2. Atomizador - Haz

Επτά μικρής διάρκειας συνθέσεις που θα μπορούσε να τις πει κανείς απλές ασκήσεις ύφους αν δεν ήταν τόσο όμορφα δομημένες και αρμονικά θαυμάσιες. Άλλοτε στις κιθάρες (ακουστικές και ηλεκτρικές) και άλλοτε στο μπουζούκι ο Μαδριλένος επισκέπτεται το american primitivism στυλ, τους Tuareg της Β. Αφρικής, την Αναγεννησιακή μουσική,  τη Mέση Ανατολή, τον Sir Richard Bishop και την μπάντα του τους Sun City Girls (οι οποίοι ούτως οι άλλως ήταν και οι ίδιοι μουσικοί εξερευνητές), το Νεοζηλανδέζικο indie (στη διασκευή του στο τραγούδι των The Clean), ενώ στα σημεία όπου εισέρχονται οι (trademark πλέον) φωνητικές πολυφωνίες του πάει μια βόλτα μέχρι τους (ψυχεδελικούς) Beach Boys

3. Beth Gibbons - Lives Outgrown

4. Nicolas Jáar - Archivos de Radio Piedras

5. Maya Shenfeld - Under The Sun

05. Νίκος Μπαρπάκης (Espeekay)

Ο Νίκος Espeekay Μπαρπάκης είναι ακροατής και φίλος της μουσικής... Από το 2000 και κάτι επιλέγει ως DJ,  διοργανώνει μουσικές εκδηλώσεις και ενώνει τις τελείες μεταξύ σύγχρονου πολιτισμού και τάσεων.

1 . Jimi Tenor & Aura Safari – Sensory Blend

Ο Jimi Tenor είναι διοπτροφόρος πνευστός από τη Φινλανδία, με καριέρα 3 δεκαετίες και πάντα με άνεση στο  jazz και ψυχεδελικό. Κυκλοφόρησε φέτος μέσα στην ίδια χρονιά έναν solo δίσκο (αξίζει να το τσεκάρετε) και αυτό το release σε συνεργασία αυτή τη φορά με τους Ιταλούς Aura Safari. Το αποτέλεσμα είναι ένα εξαιρετικό easy listening soundtrack για ημέρες και νύχτες όλου του χρόνου, πολύ ευγενές στο άκουσμα, με μελωδικές έως και balearic στιγμές.

2. Hermanos Gutierrez – Sonido Cosmico

3. Future & Metro Boomin- We don’t trust you / We still don’t trust you

4. Glass Beams – Μahal

5. Georgie Greep – The New Sound

Ευχαριστώ όλες και όλ@ς το@ς guest μας για τη καλή τους διάθεση, αλλά και την όρεξη να διασπείρουν στον λαό την πραγματικά καλή μουσική, χωρίς παρωπίδες. Η συνεργασία και η συντροφικότητα μετράει, και στον ευρύτερο χώρο του πολιτισμού, φυσικά. Του χρόνου και εις ανώτερα, μουσικά και όχι μόνο!

Πηγή εικόνας τίτλου

Εξερευνήσεις στον μουσικό κόσμο του 2023: 10 LPs και 5 EPs / singles

Νομίζω πως το 2023 ξεπέρασε κάθε άλλη χρονιά σε κούραση και τρέξιμο, αλλά και σε δημιουργικότητα και αγάπη… Όπως και να 'χει όμως, ο χρόνος που απέμεινε για μουσική ήταν λίγος και τελικά ελάχιστος ο αφιερωμένος στις κυκλοφορίες του έτους. Συν τοις άλλοις, μου βγήκε πηγαία μια έντονη αυστηρότητα και εκλεκτικότητα, όσον αφορά τη μουσική του 2023: άκουσα αρκετά LPs και EPs και τραγούδια, αλλά τα περισσότερα από αυτά μου φάνηκαν βαρετά, μέτρια και αδιάφορα. Έτσι, στις φιλικές μουσικές κουβέντες εντός του έτους, αυτοβαφτίστηκα “γεροπαράξενος”. Ωστόσο, κάτι έμεινε από όλη αυτή τη διαδικασία,  πιθανώς κάτι σημαντικό: 10 LPs και 5 EPs - singles, κυκλοφορίες του 2023 που ξεχώρισα και εκτίμησα. Επομένως, οι επιλογές είναι καθαρά προσωπικές και υποκειμενικές. Ευελπιστώ να τις εκτιμήσετε.  

EPs / singles

5. Statues - Lost Star (MM Discos)

Το Lost Star των Βρετανών Statues εμπεριέχει τέσσερα tracks υποδειγματικού σύγχρονου balearic beat, σε midtempo ρυθμό, με το όνειρο στο τιμόνι κι ανοίγματα στη disco, στο deep house, στο ambient ακόμα και στο ψυχεδελικό ροκ. 

4. Cybotron - Maintain The Golden Ratio (Tresor)

Ο πρωτεργάτης του electro και του Detroit techno Juan Atkins επανέρχεται ως Cybotron, μετά από δέκα χρόνια, με δύο tracks σε ένα ύφος γνώριμο, κλασικό μα και τόσο ταιριαστό στην αβέβαιη τεχνοκρατική εποχή μας, δηλώνοντας με θάρρος, στοχασμό και ευαισθησία πως η τεχνολογία πρέπει να διέπεται από ανθρωπιά. 

3. United Freedom Collective - Vast Oceans, Empty Skies (Dama Dama)

Στην ανασκόπηση μας για το 2022, το ντεμπούτο  των United Freedom Collective φιγούραρε στο νο1 της λίστας των EPs. Το 2023 επέστρεψαν με μια εξίσου δυνατή δουλειά, στο ιδιαίτερο jazzy, afro και organic house στιλ τους, αλλά με πιο προσεγμένες, πλούσιες ακόμα και κάποιες στιγμές συμφωνικές ενορχηστρώσεις, όπως στο ορχηστρικό "To The Sea", που κλείνει το EP.  

2. Fauna (self-released)

Τις δύο πρώτες θέσεις των EPs και των singles για το 2023 καταλαμβάνουν κυκλοφορίες που μας έρχονται από το Gothenburg: αυτή η παραθαλάσσια πόλη της δυτικής Σουηδίας αποτελεί εδώ και το σχεδόν 25 χρόνια το κέντρο μιας ιδιαίτερης μουσικής σκηνής, που παντρεύει το ψυχεδελικό ροκ, την electronica, το folk και τη τζαζ. To γκρουπ που ξεκίνησε την όλη ιστορία  ήταν οι Studio των Dan Lissvik και Rasmus Hägg, οι οποίοι ηχογράφησαν κατά τη διάρκεια των 2000s στη δισκογραφική Service ενώ σήμερα τον ήχο του Gothenburg αντιπροσωπεύει υποδειγματικά η Höga Nord Records. 

Το νέο σχήμα των Fauna δίνει σάρκα και οστά στην πιο ψυχεδελική και άγρια πλευρά του ξεχωριστού ήχου της Σουηδικής πόλης. Μέσα στο 2023 κυκλοφόρησαν μόλις τέσσερα κομμάτια στο διαδίκτυο, τα οποία όμως εντυπωσιάζουν με την υπερβατική τους instrumental ψυχεδέλεια. Ένας χορευτικός ρυθμός , εμπλουτισμένος με tribal κρουστά πάνω στον οποίο απλώνονται αφαιρετικές και κυρίως ανατολικών κλιμάκων μελωδίες, χωρίς ποτέ να χάνεται ένα ροκ αίσθημα ευφορίας και μέθεξης. 

1. Sun City GBG - Joe Hill (Coop Records Gotland)

Όπως φανερώνει και το όνομα τους, οι Sun City Gbg (Gothenburg ) είναι περήφανοι για δύο πράγματα: για την πόλη τους και για τον βασιλιά Ήλιο. Το δεύτερο EP τους είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένο στον Σουηδό συνδικαλιστή Joe Hill (1879-1915), που έδρασε στις ΗΠΑ και εκτελέστηκε λόγω της δράσης του. Οι Σουηδοί σκιαγραφούν τον Joe Hill και το έργο του, μέσα από έναν ήχο που ενώ έχει έναν χαρακτήρα θερινό, ράθυμο, μα και γκρουβάτο φέρνοντας στο νου τα late 80s - early 90s, με μπάντες όπως οι Happy Mondays και οι Massive Attack, η καρδιά του είναι ταυτόχρονα νοσταλγική και μεγαλειώδης, σαν ένας παιάνας που ακούγεται το ηλιοβασίλεμα, αφιερωμένος σε αυτή την ιστορική μορφή της παγκόσμιας Αριστεράς. 

LPs

10. Syndrom Samazvanca - Radyjo Niamiha (self-released)

Εκρηκτικό, μα και ψαγμένο full-length από τους Syndrom Samaznanca, μια underground μπάντα από τη Λευκορωσία. Τραγουδάνε στα ρωσικά, οπότε δεν έχω ιδέα για το περιεχόμενο των στίχων, αλλά η μουσική είναι πραγματικά αξιόλογη: ένα εντελώς σημερινό psych - acid rock, με μνήμες από το παρελθόν -από τo κλασικό garage, στα καλιφορνέζικα late 60s ως και το krautrock σε πολλές από τις πτυχές του- ωστόσο αυτές οι μνήμες συγχωνεύονται ωραία, πρωτότυπα και σφιχτοδεμένα.

9. Småland - D​ö​den (Coop Records Cotland)

O Dag Rosenqvist παρουσιάζει το δεύτερο full-length άλμπουμ του, με το ψευδώνυμο Småland, που αποτελεί το όνομα μιας ήσυχης και εξοχικής επαρχίας της νότιας Σουηδίας. Η μουσική του είναι beatless ambient κάπου ανάμεσα στο βαριά drones του Tim Hecker και τις λυτρωτικές μελωδίες του Eluvium, με σαφείς επιρροές από το εντόπιο folk. Στο D​ö​den αποτυπώνεται μια αλλόκοτη νοητική και συναισθηματική πορεία από την επαρχιακή μελαγχολία στη συμπαντική αρμονία. 

8. Hyperculte - La Pangee (Les Disques Bongo Joe)

Στους Hyperculte συμμετέχουν ο μπασίστας Vincent Bertholet των αγαπημένων Orchestre Tout Puissant Marcel Duchamp, παρέα με την ντράμερ Simone Aubert. Στο δεύτερο άλμπουμ τους προσφέρουν μια πολύ αξιόλογη μοντέρνα εκδοχή πειραματικού ροκ, που συνδυάζει το krautrock των Can με ένα post-punk / new wave, με έντονα tribal στοιχεία -στο νου μου ήρθαν οι Siouxsie and the Banshees. Κι όλα αυτά περασμένα μέσα από το πνεύμα της γαλλικής avant-garde, με την τεράστια ιστορία, την οποία προσωπικά γνωρίζω ελάχιστα, αλλά αξίζει να μελετήσω...

7. Jon Iverson meets Prins Emanuel, Golden Ivy & Inre Kretsen Grupp (Séance Centre)

Μια παρέα νέων δημιουργών και παραγωγών από το Malmö της Σουηδίας, οι οποίοι όμως έχουν ήδη δώσει δυνατά δείγματα γραφής, δούλεψε στο στούντιο, πάνω στο τριάντα και βάλε χρόνων ακυκλοφόρητο υλικό του βετεράνου πειραματιστή Jon Iverson, προσθέτοντας πινελιές από κρουστά, σύνθια, βιολί, πιάνο και άλλα όργανα. Αποτέλεσμα αυτής της περίεργης συνεργασίας, ένα μειλίχιο μα και ρυθμικό tribal folky ambient. 

6. Yussef Dayes - Black Classical Music (Brownswood Recordings)

Τι να πούμε για αυτό το άλμπουμ του ντράμερ και περκασιονίστα Yussef Davis, ενός απο τους πρωταγωνιστές του κύματος της uk jazz; Η θέση στο οποίο το έχω βάλει ίσως να το αδικεί, καθώς μελλοντικές ακροάσεις μπορεί να οδηγήσουν σε μια άλλη πολύ πιο διθυραμβική αποτίμηση. Στο Black Classical Music, το οποίο έχει έναν επιφανειακά αλαζονικό αλλά στην ουσία απόλυτα εύστοχο τίτλο, παρουσιάζεται  ολόκληρη η πορεία της τζαζ μουσικής: οι αφρικανικές ρίζες, η τζαζ της Νέας Ορλεάνης, το bebop, η soul/funk, η fusion, το nu jazz και οι πιο πρόσφατες εξελίξεις, με απλότητα, έμπνευση, εκτελεστική δεινότητα και ένα βιωματικό δέσιμο με το θαύμα της μουσικής.

5. Tentakel - Forest Flanger (Black Hair Records)

Κι όμως το αυτό ημιαυτοσχεδιαστικό, διασκεδαστικό και αναμφίβολα ιδιοσυγκρασιακό άλμπουμ του ντράμερ Pontus Torstensson από το Gothenburg - να που επανήλθαμε στον ήχο αυτής της πόλης- μου άρεσε τόσο, ώστε να σκαρφαλώσει ως την 5η θέση του top-10 μου για το 2023. O Torstensson συμμετέχει σε συγκροτήματα, που καταγίνονται σε μια ποικιλία ειδών από ψυχεδελικό ροκ και krautrock μέχρι nu disco και deep house. Όλες αυτές οι επιδράσεις περνάνε στο Forest Flanger δημιουργικά και κεφάτα, με τον ίδιο τον Torstensson / Tentakel να κεντάει κυρίως στα ντραμς, αλλά και σε άλλα όργανα. 

4. Goat - Medicine (Rocket Recordings)

Μάλλον το συγκεκριμένο, πέμπτο άλμπουμ των Goat είναι το καλύτερο τους, μετά το αριστουργηματικό τους ντεμπούτο, World Music (2012). Το γνώριμο διονυσιακό ψυχεδελικό ροκ τους δίνει και πάλι ισχυρό παρόν, αλλά αφενός εμπλουτίζεται από υπέροχα αφομοιωμένες επιρροές από κλασικές Σουηδικές μπάντες, κυρίως τους Träd, Gräs & Stenar, αφετέρου η παγανιστική αγριότητα τους κάπως γλυκαίνεται, ειδικά στο επίπεδο των φωνητικών: είναι στιγμές που η μαινάδα τραγουδίστρια ξεφεύγει σε μονοπάτια εξίσου σέξι και αιθέρια. Ακούστε, για παράδειγμα, το τραγούδι "I Became The Unemployment Office". 

3. Takeshi's Cashew - Enter J's Chamber (Eullen)

Στο δεύτερο άλμπουμ τους, οι Αυστριακοί Takeshi's Cashew παρουσιάζονται πολύ πιο εμπνευσμένοι μα και ώριμοι σε σχέση με το προ δύο χρόνων ντεμπούτο τους. Στο Enter J’s Chamber μια λιτή και μελωδική εκδοχή του 70s jazz - prog rock συναντά τις πιο σύγχρονες τζαζ και ηλεκτρονικές τάσεις, ενώ τα μπολιάσματα από latin, αραβική και κινεζική μουσική συντελούν σε ένα άλμπουμ που γιορτάζει την πολυπολιτισμικότητα και καταφάσκει στη ζωή.

2. Arif Mirbaghi - Mutual Occultation  (Qame Feraq)

Μια παρόμοια αίσθηση αρμονικής συνύπαρξης των λαών και μιας ήρεμης αισιοδοξίας αποπνέει και το εκπληκτικό Mutual Occultation του Arif Mirbaghi, πάλαι ποτέ μέλος των μεταλλάδων Protest the Hero. Βέβαια πλέον ο Arif δίνει ρέστα σε μια nu jazz, με έντονες dub επιρροές, η οποία βυθίζεται στην παράδοση της Ανατολής, με έναν τρόπο λιτό, ακόμα και τραχύ μα και βαθιά πνευματικό. Μουσική που έχει σίγουρα δημιουργηθεί στα σκιερά σοκάκια της Ανατολικής Μεσογείου

1. Pejzaż - List (The Very Poish Cut Outs)

Τα δύο άλμπουμ List I και List II του Πολωνού Pejzaż συγκροτούν ένα ενιαίο μουσικό έργο, το οποίο δεν προορίζεται για πολλές και απρόσεκτες ακροάσεις, αλλά για λίγες και καλές, μην πω συγκλονιστικές. Ο Bartosz Kruczyński, όπως είναι το πραγματικό του όνομα, φτιάχνει ένα κολλάζ από samples τα οποία αντλεί από την ηλεκτρονική, ποπ και ροκ μουσική της Ανατολικής Ευρώπης κατά τη δεκαετία του 90 και των αρχών αυτής του 2000, στη λογική των δύο πρώτων άλμπουμ του DJ Shadow, σε ένα όμως σαφώς πιο ambient ύφος. Κάτω από μια μουσική και πολιτισμική επαναφορά της μνήμης, αναπτύσσεται ένας κοινωνικοπολιτικός και τελικά υπαρξιακός προβληματισμός, σχετικά με το πως διαμορφώθηκαν οι ζωές των ανθρώπων της Ανατολικής Ευρώπης μετά την πτώση του τείχους. Ωστόσο, αυτή η ανίχνευση μέσα στο παρελθόν, καθώς δομείται με έναν βαθύ λυρισμό, αλλά και μια λεπτή ειρωνεία, δεν καταλήγει σε βέβαια συμπεράσματα, αντιθέτως αφήνει τον ακροατή μετέωρο ανάμεσα στη νοσταλγία και την αμφιβολία. 

Αυτές ήταν, λοιπόν, οι βασικές εξερευνήσεις μου στον μουσικό κόσμο του 2023. Αν και είμαι βέβαιος ότι μέσα στους επόμενους μήνες θα ανακαλυφθούν και άλλες κυκλοφορίες του συγκεκριμένου έτους, εξίσου αξιόλογες. Και φυσικά, το 2024 με τα μουσικά του δώρα καραδοκεί. Οπότε, εύχομαι να έχουμε υπέροχες ακροάσεις και μέσα στο νέο έτος!