Top-20 | 2020: #19. AKSK - Things We Do (Running Back)

O επικεφαλής της ανεξάρτητης δισκογραφικής Running Back, DJ και παραγωγός Gerd Janson αφηγείται το σκηνικό της πρώτης ακρόασης του ντουέτου AKSK:

Κατά τη διάρκεια μιας βόλτας με το αυτοκίνητο στο Λος Άντζελες, συνοδευόμενη από new age μουσική και από την αυστραλιανή μελαγχολία των The Reels, το τραγούδι "Breaking" από τους AKSK ταίριαξε απόλυτα. Η φωνή της Adda και οι μελωδίες και το groove της μουσικής θα μπορούσαν να ταιριάξουν στο soundtrack ενός φιλμ, σκηνοθετημένου τόσο από τον John Hughes όσο και τον Michael Mann.

Οι AKSK αποτελούνται από τον Ολλανδό μαέστρο της ambient-downtempo Suzanne Kraft (Diego Herrera) και τη Ρουμάνα τραγουδίστρια Adda Kaleh. Μια καλλιτεχνική συμμαχία ανάμεσα στην Κεντρική Ευρώπη και τα Βαλκάνια, λοιπόν, με το ντουέτο να συνεργάζεται κυρίως από απόσταση.  Κάπως έτσι προέκυψε το πολύ όμορφο φετινό synthpop άλμπουμ, Things We Do. 

Σ΄ όλη τη διάρκεια του full-length, οι τόνοι διατηρούνται χαμηλοί και η συναισθηματική ατμόσφαιρα εσωστρεφής, όμως το beat παραμένει στακάτο και χορευτικό, καθώς μπλέκεται με τα αιθέρια και γλυκά φωνητικά της Adda. Μπορεί οι επιρροές να εντοπίζονται κατά βάση στα 80s, από Kate Bush μέχρι Tears For Fears, ωστόσο η synthpop των AKSK είναι απαλλαγμένη από παρελθοντολαγνικά στοιχεία, όπως το τρελό reverb ή τα εκκωφαντικά synths. Η ευρύτερη ηχητική προσέγγιση είναι ζεστή και γήινη, λες και προορίζεται για ακρόαση σε μια μεσογειακή ακρογιαλιά παρά σε μια μεταμεσονύκτια disco. Τέλος, οι λυρικοί, ερωτικοί και συχνά αινιγματικοί στίχοι δένονται άρρηκτα με τη διάχυτη ατμόσφαιρα τη νοσταλγίας. 

Όπως γίνεται μάλλον εύκολα κατανοητό, είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κάποιο τραγούδι από αυτό το τόσο λακωνικό άλμπουμ… αλλά, η κεντρική μελωδία του Four Lonely Words παίζει συχνά στο κεφάλι μου τους τελευταίους μήνες. 

Τα πέντε original τραγούδια συμπληρώνονται και από δύο dub remixes από τους The Coober Pedy University Band (Tornado Wallace και Willie Paxton). Δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασαν, αλλά συμπεριλαμβάνονται με άνεση σε ένα πιο χορευτικό- αλλά πάντα βαλεαρικό- DJ set. 

Συνεπώς και σχεδόν αναπόδραστα, ως πιο κατάλληλο στιλιστικό tag για το Things We Do στο νου έρχεται το “balearic beat”. 

Top-20 | 2020: #20. Arild Hammerø - Lerret (Little Birdie)

Είμαι κι εγώ μέλος μιας μικρής παρέας φίλων της μουσικής, διασκορπισμένων σε διάφορα σημεία της Ελλάδας, με διαφορετικά γούστα, τα οποία όμως διασταυρώνονται στο ψυχεδελικό και προοδευτικό ροκ. Επίσης, σχεδόν άπαντες γράφουμε για την ιστοσελίδα Progrocks.gr. Εκεί έχουμε αναδείξει μία από τις αγαπημένες μας σημερινές μπάντες, τους Νορβηγούς Atlanter. Δεν θα μπορούσε, λοιπόν, να μας διαφύγει η φετινή κυκλοφορία ενός εκ των βασικών μελών της, του κιθαρίστα, τραγουδιστή και συνθέτη Arild Hammerø, με τίτλο Lerret. 

“Lerret” σημαίνει “καμβάς” στα νορβηγικά και πράγματι ο Arild προσφέρει έναν καμβά με βαθιά μουσικά και συναισθηματικά χρώματα. Εδώ θα βρείτε τραγούδια τα οποία βασίζονται με μια δαιδαλώδη δομή και ενορχήστρωση και αναδεικνύουν τη βιρτουοζιτέ του Arild, με ίσως πιο εντυπωσιακό το ορχηστρικό L’ Imperatrice. Ωστόσο αυτή η prog rock κατεύθυνση ποτέ δεν καπελώνει τις υπέροχες ποπ μελωδίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το εναρκτήριο Drømte du var her. Ο καμβάς συμπληρώνεται με παλ χρωματισμούς, δηλαδή με μπαλάντες ψυχεδελικού folk κι ονειρικής ατμόσφαιρας (I Natt). Τέλος τα γήινα χρώματα δεν λείπουν,  όπως στο υποχθόνια bluesy Sekken.

Αν θεωρήσουμε ότι το underground χαρακτηρίζεται από σκληροπυρηνικές πολιτικές απόψεις και εσωστρέφεια, τότε ο Arild Hammerø δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ένας underground μουσικός. Ωστόσο, ίσως εκπροσωπεί μια 2010s εκδοχή του underground, στο πλαίσιο της οποίας η μουσική δημιουργείται από εσωτερική ανάγκη, παίζεται από παρέες και μοιράζεται απλόχερα σε φίλους, με όρους γνήσιας αγάπης κι όχι με εκείνους της μουσικής βιομηχανίας. Τελικά, στο Lerret κυριαρχεί μια δύσκολη αλλά αδιαπραγμάτευτη κατάφαση στη ζωή μας.