Ίσως και να βαδίζουμε μέσα σε μια περίοδο παρακμής της δημοκρατίας και κρίσης των ανθρώπινων δικαιωμάτων, αλλά όπως και να 'χει, η πολιτιστική δραστηριότητα συνεχίζει την πορεία της απτόητη, ως τρανή απόδειξη ότι η δημιουργικότητα, η φαντασία και η ελεύθερη σκέψη δεν πρόκειται ποτέ να ξεριζωθούν από τον άνθρωπο και την κοινωνία του. Τα παρακάτω πέντε EPs τα οποία μπορούν να κατηγοριοποιηθούν στη λεγόμενη leftfield electronica και κυκλοφόρησαν τους πρώτους επτά μήνες του 2026, αποδεικνύουν περίτρανα την ακριβώς προηγούμενη διαπίστωση. Επίσης, κουβαλάνε σίγουρα έναν καλοκαιρινό αέρα:
01. Bawrut - Bawrut x Scuola Fatoma (Silencio)
Ένα από τα πράγματα που πραγματικά δυσκολεύομαι να κατανοήσω είναι το πως γίνεται σπουδαίοι σύγχρονοι καλλιτέχνες να είναι μην χαιρουν ευρύτερης αποδοχής από το κοινό. Χωρίς αμφιβολία ένας από αυτούς είναι ο Ιταλός παραγωγός και μουσικός Bawrut.
Γνώρισα τη μουσική του Bawrut -κατά κόσμο Borut Viola - μέσα από το συγκλονιστικό full-length In The Middle, που κυκλοφόρησε από τη Ransom Note το 2022. Στο φετινό του EP, πιάνει ξανά το νήμα κοινωνικοπολιτικής ευαισθησίας, πολυπολιτισμικότητας και αντιρατσισμού που χαρακτήριζε το ολοκληρωμένο του άλμπουμ. Και μάλιστα ο Bawrut πάει ένα βήμα πιο κοντά στην ουσία: στο EP συνεργάστηκε με το αυτοοργανωμένο μη κερδοσκοπικό σχολείο Ιταλικής γλώσσας (και όχι μόνο) Fatoma, που βρίσκεται στον μεταναστευτικό οικισμό Borgo Mezzanine της Νότιας Ιταλίας. Το σχολείο παρακολουθούν μετανάστες και αδήλωτοι εργαζόμενοι στις αγροτικές γαίες της περιοχής: κυρίως μαθαίνουν ιταλικά, προσπαθώντας να βελτιώσουν έτσι τη ζωή τους. Κάποιοι από αυτούς, λοιπόν, συνεργάστηκαν με τον Bawrut, ο οποίος επισκέφθηκε το σχολείο για να πραγματοποιήσει το συγκεκριμένο project.
Εχουμε να κάνουμε με μουσική που πραγματικά γοητεύει, προβληματίζει και τελικά σου κόβει την ανάσα. Το EP ξεκινά με την απαγγελία ενός μετανάσταση, ο οποίος αποχαιρετά την πατρίδα του την Τυνησία, σε σπασμένα αγγλικά. Η συνέχεια διέπεται από προοδευτικά κοινωνικοπολιτικά κύματα, αλλά και έναν ανατρεπτικό μουσικό ύφος: οι φωνές των ερασιτεχνών μεταναστών που συμμετέχουν, δηλαδή του Seif Eddine Bouchnak, του Ndongo, του Hatem Bouchnak και του Fares Ben Romdhane, παραμένουν ακατέργαστες, σκληρές μα και γεμάτες ευαισθησία και όρεξη για ζωή. Παράλληλα, το εξίσου πειραματικό και γκρουβάτο house στυλ που έχει διαμορφώσει ο Bawrut δανείζεται πολλά στοιχεία από τον αραβικό κόσμο και παραμένει σκονισμένo, απογυμνωμένο, γωνιώδες μα και εντελώς ανθρώπινο, όπως δηλαδή έχει φτιαχτεί και η δύσκολη, φτωχή και σίγουρα άδικη ζωή των ανθρώπων αυτών.
Η οργή, η περίσκεψη και η αγωνία για το μέλλον, όπως προβάλλονται εμφατικά στο τραγούδι "Guetto" συναντούν το χιούμορ, όπως άλλωστε συμβαίνει και στην πραγματική ζωή. Πρόκειται όμως για έναν τύπο χιούμορ, ο οποίος αναποδογυρίζει την ποπ αισθητική του Δυτικού Κόσμου, αποδομώντας την πολιτισμική και ευρύτερα ιδεολογική του ηγεμονία. Ακούστε την τρελή παρωδία με τίτλο "Hobi" και θα καταλάβετε…
Το συνεργατικό EP του Bawrut με τη Scuola Fatoma μάλλον μπαίνει στο νο1 των κυκλοφοριών του 2026 εώς τώρα.
02. Vakula - Times (Oath)
Ο Vakula φέτος έχει ήδη κυκλοφορήσει τέσσερα EPs, μια κορύφωση -θα έλεγα- της προσπάθειας του να επανέλθει δυναμικά στον χώρο της leftfield electronica.
Κατά τη γνώμη μου, το καλύτερο από αυτά είναι το Times, που κυκλοφόρησε στη δισκογραφική Oath με έδρα την Κωνσταντινούπολη. Έχουμε μια σειρά τεσσάρων ορχηστρικών σε ύφος breaks, drum n bass και ambient house, τα οποία μεταφέρουν ευκολα τον ακροατή σε ένα σύμπαν αρχέγονης και μαζί αέρινης γαλήνης, σε μια αβέβαιη ανάμνηση μιας σοφίας και μιας αυτοπεποίθησης, τις οποίες καλούμαστε να αναζητήσουμε στον -παρελθοντικό ή μελλοντικό μας- χρόνο. Βέβαια, το χορευτικό στοιχείο είναι παρόν, καθώς δίνεται ιδιαίτερη σημασία όχι μόνο σε ένα προσεκτικά υφασμένο πλέγμα από synths και ηλεκτρονικά εφέ, αλλά και σε βαθιές μπασογραμμές και πολύπλοκα beats.
O κ. Mikhaylo Vityk αποδεικνύει ότι, αν και βρίσκεται χαμένος στον κόσμο της τέχνης του -ή, μάλλον, εξαιτίας αυτού- παίζει ψηλά στον χώρο τόσο των μεταμεσονύκτιων ποιοτικων dancefloors, όσο και των θερινών decks πλάι στο ηλιοβασίλεμα.
03. Session Victim - The Disconnect (Rhythm Section)
Το αγαπημένο ντουέτο των Γερμανών Session Victim (Hauke Freer & Matthias Reiling) επέλεξε πολύ σωστά να κυκλοφορήσει το νέο του EP The Disconnect στη δισκογραφική Rhythm Section του Bradley Zero. Για ακόμη μια φορά στη μουσική τους πορεία, οι Session Victim προσανατολίζουν τον ακροατή στο πιο ολοκληρωμένο τεχνικά, ηχητικά και αισθητικά σύγχρονο deep house με κυρίαρχο το jazz στοιχείο. Τα ορχηστρικά tracks χαρακτηρίζονται από ένα δαιμονισμένο groove, από λιτές μελωδικές γραμμές που ξυπνάνε τη νοσταλγία και την προσδοκία, αλλά και από πολυποίκιλες και δυναμικές παρεμβάσεις πλήκτρων, κρουστών και ηλεκτρικής κιθάρας, παιγμένες από guest μουσικούς. Αυτές ακριβώς οι παρεμβάσεις αφενός φέρουν έναν jazz αέρα, αφετέρου μας θυμίζουν ότι μια φορά και έναν καιρό ο Matthias Reiling είχε αναμειχθεί στην hardcore punk σκηνή του Αμβούργου…
Θαρρώ πως μέσα από το EP τους, The Disconnect οι Γερμανοί πρωτοπόροι του deep house μάλλον καλούν εμάς, τους ακροατές, να αποσυνδεθούμε από τα αρνητικά συναισθήματα άγχους, πίεσης και μεμψιμοιρίας που συχνά βιώνουμε και να αντιληφθούμε τη ζωή ως μία μεγάλη περιπέτεια μοιρασμένη ανάμεσα στο σκοτάδι και στο φως.
04. Léna C. - Stimuli (Earthly Measures)
Στο μόλις δευτερο EP της (και συνολικά δεύτερη μουσική της κυκλοφορία), Stimuli, η νέα καλλιτέχνις Léna C από τη Βρετάνη της Γαλλίας, δένει με λυρισμό, ζεστασιά και ρυθμική δεινότητα ένα downtempo που φέρνει στο νου ακόμα και τις συλλογές Buddha Bar, συνδυασμένο με επιλεγμένες μουσικές παραδόσεις της Αφρικής. Τα προσεγμένα της σε μελωδικό, ενορχηστρωτικο και ηχητικό επίπεδο tracks, επικεντρώνονται στο είδος του zouk της Γουαδελούπης (όπως ομολογεί η ίδια), αλλά και στην παράδοση gnawa του Μαρόκου (όπως συμπεραίνω εγώ). Όμως η Γαλλίδα φίλη μας αποφεύγει με βεβαιότητα την παγίδα της πολιτισμικής ιδιοποίησης. Κι αυτό κυρίως επειδή η Léna C κατορθώνει να εκφράσει, σε ένα σαφές chill out κλίμα, μια ουσιαστική διάσταση της αφρικανικής μουσικής, αλλά και κάθε καλλιτεχνικής έκφρασης που ζει κοντά στην παράδοση: αυτό το πάντρεμα αναμεσα στον αρχέγονο πυρήνα και σε μια τέχνη δουλεμένη με βαθιά ευαισθησία.
Προφανώς οι προσδοκίες μας για τις επόμενες κυκλοφορίες της παραγωγού από τη Βόρεια Γαλλία είναι ιδιαίτερα υψηλές.
05. Photay & United Freedom Collective - Always Cosmic (Multi Culti)
Αυτή η πρωτότυπη βρετανική κολεκτίβα μουσικών και παραγωγών, που παράλληλα έχουν και την ιδιότητα του ψυχολόγου (!) έχει απασχολήσει το Aeromusik blog και στο παρελθόν, εξαιτίας τόσο της δική της ηλεκτρονικής εκδοχής της brit jazz, όσο και της πολιτικοκοινωνικής και οικολογικής διάστασης της δουλειάς της. Σε αυτό το EP οι United Freedom Collective συνεργάζονται με τον Photay, μια από τις δυνατές και πιο προσωπικές φωνές στη σημερινή ηλεκτρονική σκηνή, o οποίος δημιουργεί ουσιαστικά μία σειρά από remixes/ edits στο τραγούδι τους “Always Open”, με τραγουδιστή τον Falle Nioke.
Στο βασικό remix του Photay, που ανοίγει και το EP, έχουμε ένα άκρως χορευτικό και ατμοσφαιρικό blend από breaks, αραβική μουσική και acid house. Μιλάμε για υψηλό επίπεδο ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής που παραπέμπει στα ένδοξα 90s, επιτυγχάνοντας ένα κλίμα street αλητείας, μελωδικότητας και κοσμικού trip. Τα υπόλοιπα tracks ακολουθούν στο ίδιο μοτίβο, αποτελώντας ιδανικές επιλογές για DJs που επιδιώκουν μια προσωπική σφραγίδα στα sets τους, αλλά και για απαιτητικούς ακροατές.
